Goede Vrijdag: de rouw van God
Op Goede Vrijdag staan we stil bij Jezus’ dood op Golgotha. Nu lezen we in de evangeliën iets heel opmerkelijks: op het moment dat Jezus sterft, scheurt het voorhangsel in de tempel van boven naar beneden in tweeën. Blijkbaar is hier sprake van een daad van God Zelf: het voorhangsel scheurt niet van beneden naar boven. Dat zou gebeuren als het werk van mensen was. Nee, God Zelf scheurt hier het voorhangsel in tweeën. De meest in het oog lopende betekenis is algemeen bekend: door het steven van de Zoon ligt de weg naar de Vader open!
Maar er is meer. Door de hele Bijbel heen heeft het scheuren van textiel een duidelijke betekenis: het is een teken van diepe rouw, als je je kleren scheurt. Het gaat in deze situatie niet om kleding, maar om het voorhangsel. Maar dit voorhangsel zou je kunnen beschouwen als de ‘kleding van God’: het voorhangsel onttrekt het Heilige der Heiligen, de plaats waar God woont, aan het oog. Het is de Vader Zelf die in diepe rouw over Zijn Zoon Zijn ‘kleding’ scheurt…
Op déze plaats, de Tempelberg, de berg Moria, waar Abraham zijn zoon mocht houden, rouwt deze Vader over Zijn Zoon. Hij geeft Zijn Eniggeborene, vrijwillig als een Lam ter slachting, om daarmee voor ons de weg naar het leven te openen. ‘Op de berg van de HERE zal erin voorzien worden.’ Inderdaad: God Zelf heeft voorzien in een Offerlam.
Het beeld dat God de Vader Zich als een soort onbewogen Rechter van Zijn Zoon heeft afgekeerd, toen Jezus eenzaam op Golgotha aan het kruis hing, is niet bijbels. De Vader móést Hem verlaten, Jezus moest de straf ten volle dragen, inclusief de Godverlatenheid, maar wat heeft het de hemelse Vader verscheurd van verdriet…
Auteur Rene Loon | Pagina’s 96 | Imprint Boekencentrum B.V. | Uitvoering Paperback | Uitgeverij VBK Media | ISBN 9789023971160 | Verschijningsdatum 27 sep. 2016
Fragment uit het boek Hoogtepunten in het Heilige Land van René van Loon, p. 38-39.
Zie ook www.hoogtepunteninhetheiligeland.nl.
