Geloof

Er is heel veel te vertellen bij de afbeeldingen die kunstenaars van Jezus hebben gemaakt. We zouden ze ‘als preken’ kunnen lezen, als dogmatische formuleringen of geloofsbelijdenissen. Verstaan we dan wat we lezen…?

Stel elkaar de vraag van Jezus: ‘Wie zeggen jullie dat Ik ben?’ en er komen heel verschillende antwoorden. De auteurs groeperen ze als drie verschillende stemmen en wegen die. Stel Jezus’ vraag daarna nóg maar eens…

Er zijn zoveel liederen over Jezus… we zouden verdwalen. De auteur gaat in dit artikel de geschiedenis door en toont via de liederen hoe Jezus wordt gezien. Een mooi overzicht!

Nooit wordt er zoveel gemopperd als met kerst. In de aanloop met het koude, soms natte weer, maar ook met de jaarlijks oplaaiende zwartepietendiscussie; en rond kerst natuurlijk door onmogelijke verwachtingen bij het kerstdiner en volle meubelboulevards. Maar dan wordt het licht der mensen geboren…

LEESWIJZER Dr. Polly Pattikayhatu heeft een belangwekkend artikel samengesteld over de historie van de Geredja Indjili Maluku (GIM), de Molukse Evangelische Kerk in Nederland, die hij beziet in het perspectief van de Molukse geloofshouding. Deze geloofshouding, ‘supu-no’o’e-repe’, is verweven met het gemeenschapsdenken met als kernbegrippen de trits: ontvangen-overdenkenantwoorden.

‘Pesulima … Ben jij een kleindochter van de dominee?’ Met een trotse, zachte blik en krullende mondhoeken antwoord ik: ‘Ja, dat klopt.’ Waarna meestal, niet altijd, een (kort) gesprek over mijn opa en zijn werk voor de Geredja Indjili Maluku (GIM) volgt. En de vraag of ik de groetjes wil doen aan mijn vader, nadat ik heb verteld dat ik de dochter van Petrus (Ventje) ben.

Mijn naam is Judith (roepnaam) Miens Aloysia Maria Molle-le Noble. In mijn namen zijn meerdere generaties vastgelegd. Mijn ouders zijn beiden katholiek opgevoed, mijn moeder in het vrije Den Bosch in de jaren vijftig-zestig, mijn vader in het meer conservatieve Buren in de jaren veertig-vijftig. Hun geloof beleden ze ieder op hun eigen manier en ze gaven mij en mijn broer en zussen mee wat geloven is. Daar hoorden ook de zondagse bezoeken aan de kerk bij, die we dikwijls afsloten met een wandeling in het Rhenense Bos.

In 1955 zag ik het levenslicht. Mijn ouders werden in 1952 in de echt verbonden in het voormalig kamp Westerbork, onder Molukkers bekend als Kamp Schattenberg. Het huwelijk vond plaats bij het kerkgenootschap Classis Geredja Protestan Maluku di Belanda. Dit huwelijk werd ingezegend door ds. Samuel Metiary. In februari 2022 zouden mijn ouders zeventig jaar getrouwd zijn geweest, ware het niet dat mijn vader in 1998 en mijn moeder in 2017 zijn overleden.

Wat als alles waar je in geloofde je niet helpt wanneer het erop aan komt? Pauline Weseman ging op zoek naar de contouren van een nieuw christendom, buiten de gebaande paden. Elsbeth gaat met Pauline in gesprek over haar zoektocht en wat dat haar heeft opgeleverd.