Geloof

Recent werden twaalf leuke jochies uit Thailand samen met hun dappere coach uit een grot gehaald. De halve wereld leefde mee. Van CNN tot de NOS, alle serieuze nieuwszenders berichtten uitvoering over de Thaise voetballertjes die nota bene tijdens het WK-voetbal ondanks alle angst die zij toch moeten hebben gevoeld met grote smiles uit de grot werden bevrijd.

Wat betekent het om vervolgd te worden? Wat betekent het om steeds de strijd aan te moeten gaan omdat je anders zou zijn? Om geloofsvervolging te begrijpen, kan het leerzaam zijn om te kijken naar onderdrukking vanwege bijvoorbeeld etniciteit en gender.

Wie zoekt naar feministische voorbeelden en grasduint door alle legendes en heiligenverhalen uit het vroege christendom, denkt met de hoofdpersoon uit De Handelingen van Paulus en Thekla algauw een schat in handen te hebben. Een jonge vrouw die de regels van haar tijd aan haar laars lapt, zichzelf doopt en uiteindelijk predikend rondreist om het evangelie te verkondigen: is dit vroegchristelijke feministische literatuur? Het ligt iets genuanceerder.

Wees op uw hoede voor de schriftgeleerden, die in lange gewaden rond willen lopen en zeer gesteld zijn op begroetingen op de markten, de voorste plaatsen in de synagogen en de ereplaatsen tijdens de maaltijden, die de huizen van de weduwen verslinden en voor de schijn lange gebeden doen (Lucas 20:46-47).

Elke zendingswerker krijgt te maken met machtsongelijkheid of met machtsmisbruik in zijn of haar werk en leven in een andere cultuur. Hoe ga je daarmee om?

Wie kijkt er niet naar ‘The Crown’! Voor ons is het prime time rond middernacht. Elizabeth Windsor kreeg les over ‘The English Constitution’ en de rol van de gekroonde, met macht beklede vorst. Ze waakt nu al 66 jaar over de waardigheid van het bestel.

“Ik ben een weduwe en ik woon in Nilphamari, in het noorden van Bangladesh. Ik heb het niet makkelijk gehad in mijn leven, ook nu niet, maar God is goed voor mij en Hij zal me ook kracht geven voor het leven dat nog voor mij ligt. Ik ben getrouwd geweest en die jaren met mijn man en onze dochter was de mooiste tijd van mijn leven.

“Ik heb zes kinderen gekregen. Vijf van onze kinderen zijn gestorven en ik heb nog één dochter over. Mijn man stierf zes jaar geleden en ik woon nu met een jongere zus in Nilphamari, in het noorden van Bangladesh.

In mijn jeugd las ik graag de moppenboeken van Max Tailleur. We hadden een hele reeks in huis. Bij tijd en wijle komen er nog grappen boven. Nu ook weer, bij het schrijven van dit artikel over geloof en rijkdom. Ik herinner mij een plaatje van twee rabbijnen die op het Sint Pietersplein in Rome staan en een stoet met limousines met allemaal kardinalen het plein op zien rijden. Zeggen ze tegen elkaar: ‘En dan te bedenken dat het allemaal begon met een ezeltje!’

‘Afrika over 20 jaar uit de armoede’ was de pakkende kop van een artikel in de Volkskrant van 10 maart 2012. ‘In 2035 bestaat de huidige hulp niet meer. De landen in Afrika groeien snel. Een jaar of tien, twintig nog, dan zijn ze uit de armoede’, zo werd hoogleraar ontwikkelingssamenwerking Paul Hoebink geciteerd. Een hoopvol en wenkend perspectief, waarin je maar al te graag zou willen geloven. Maar hoe reëel is deze hoop en ‘op welke resultaten uit het verleden’ is dit geloof in vooruitgang gebaseerd? Graag deel ik hier iets van mijn persoonlijke ervaringen uit sub-Sahara Afrika.