Geloof

Om het thema van dit nummer praktisch en concreet te maken, worden enkele dilemma’s als casussen ingevoegd. Gerry Kramer-Hasselaar reikt er hier twee aan.

Iraanse christenen kloppen bij de kerk, ongeveer tegenover het AZC, aan met de vraag gedoopt te worden. De voorbereiding én het gesprek over de vorm doen een hele gemeente opleven. De doop staat weer hoog op agenda!

Heeft u wel eens ergens spijt van? Hoe gaat u daar dan mee om? Vragen waar u misschien eerst even rustig over na moet denken. Bovendien zijn er vormen van spijt waar we niet zomaar met iedereen over praten.

In het laatste themanummer kwam ‘Orgaandonatie’ aan de orde. Met uiteraard ook de bedoeling dat we als lezers bij onszelf zouden nagaan wat onze argumenten en keuzes t.a.v. onze registratie zouden kunnen zijn. In dit ‘Aan de slag’ een werkvorm om dat – in een groep, op een speelse manier – helder te krijgen.

Mevrouw Joke Vos (92 jaar) is begin deze week opgenomen in het ziekenhuis. Ze voelde zich al een paar dagen niet lekker.

Als het kerkgebouw sluit, verdwijnt vaak ook de kerkelijke presentie. Hier wordt de vraag onder ogen gezien of dat erg is, en voor wie of wat dat dan erg zou zijn. En dan komt ook aan de orde hoe ‘dat erge’ te voorkomen of verhelpen.

Deze Corona-tijd vraagt om vernieuwende vormen van meeleven in de christelijke gemeente. Het onderling pastoraat zouden we een verbijzondering van het ‘gewone’ intermenselijke contact kunnen noemen. Waarin onderscheidt het zich? Wat maakt het ‘bijzonder’?

Sinds 1991 weet hij (man, 1955) dat zijn nieren slecht functioneren. ‘Mijn moeder had cystenieren. Dat is erfelijk overdraagbaar. Het wil zeggen dat door cystes bloedvaatjes in de nieren dichtgedrukt worden, waardoor ze steeds minder functioneren.

Het is bekend: er zijn lange wachtlijsten voor organen. Soms té lang… Maar soms ook komt uit onverwachte hoek een aanbod… Hier twee interviews met ontvangers bij een orgaandonatie. Hoe verandert het leven daardoor? En hoe voelt het naar de gevers?