Gemeenteopbouw
Ja of nee? Ja of ‘Nee, ouderling wil ik niet worden. Ik houd niet van vergaderen, “beleid” vind ik een moeilijk begrip. Goed contact tussen mensen vind ik belangrijk, maar ouderling, nee.’ Het gaf me een opgelucht gevoel. Ik had bedankt en er geen spijt van…
Kerken en gemeenten worden, relatief gezien, steeds ouder. We kunnen moeilijk kijken bij die constatering, maar ook proberen de zegeningen en mogelijkheden te ontdekken. ‘De ouder wordende gemeenschap durft in de spiegel te kijken en is bereid om ‘ja’ te zeggen tegen het ouder wordende gelaat.’
In mijn studententijd, midden jaren 1980, ben ik met een vriend liftend naar Turkije gegaan. Dat was in veel opzichten een cultuurschok. Niet negatief, maar eerder vruchtbaar verrassend. Alles wat anders is, laat je nadenken over wat je altijd gewoon hebt gevonden. Je gaat met andere ogen kijken.
De vraag in hoeverre het christendom exclusief is, roept bij mij onmiddellijk een wedervraag op. Die luidt: welk christendom? Het christendom is een verzamelnaam – generaliserend en abstract. Iedereen begrijpt wat ermee wordt bedoeld en in wetenschappelijke teksten kan de term toereikend zijn, bijvoorbeeld waar het de historische ontwikkeling en geografische verspreiding van de christelijke godsdienst betreft. Maar dat het christendom talrijke denominaties kent die elkaar lang niet altijd aanvaarden als zusterstromingen – iets wat voor veel meer godsdiensten geldt –, is een feit.
Ds. Otto Matulessy is ondanks de drukke werkzaamheden zeer opgetogen als we elkaar ontmoeten in het Houtense kantoor van de Geredja Indjili Maluku (GIM), de Molukse Evangelische Kerk in Nederland. Tot drie jaar geleden stond hij midden in het gemeentewerk, nu richt hij zich op zijn taak als ketua, voorzitter, van het synodebestuur van de GIM. Enthousiast deelt hij zijn verhaal met het oog op het 70-jarig bestaan van zijn kerk. Hij aarzelt zichzelf te omschrijven – ‘ik ben niet zo van de oneliners over mijzelf’ – maar het interview verliep in de geest van: ‘Beta anak bangsa …’ – ‘Ik ben een kind van het volk …’
Het verhaal van een pastor in zijn contact met zomaar een buurtgenoot beschrijft prachtig hoe de kerk of de gemeente troost geeft én troost ontvangt… ‘Ik heb je nodig om van je te leren’.
In een jubileumjaar als Ouderlingenblad nu mag meemaken, is er alle reden om te vieren – dat dóen we ook! – maar ook om terug te kijken. Hoeveel is er, ook op kerkelijk en geloofsgebied, niet veranderd? Hoe gaan we daarmee om en waarderen we dat? En de belangrijkste vraag wellicht: hoe kijken we verder? Hoe zien we de (nabije) toekomst?
Het Ouderlingenblad heeft aanvankelijk veel aandacht besteed aan kerkrecht, tucht, meningsverschillen en ‘de zuiverheid der leer’. Tegenwoordig staan pastoraat en gemeenteopbouw in de subtitel van ons blad genoemd. Maar hoe kijken we vandaag de dag aan tegen die thema’s van toen? Hoe is die ontwikkeling gegaan?
Op een zeker moment werd in de titelbalk van Ouderlingenblad ook het woord gemeenteopbouw opgenomen. Hoe is dat zo gekomen? En, belangrijker wellicht: wat heeft dat opgeleverd? Een schets van de ontwikkeling van onze gemeenten.
