Houd mij (niet) vast
Op paasmorgen zal in talloze vieringen all over the world uit Johannes 20 worden gelezen. Preekjes en preken zullen vervolgens aan dit bijzondere paasverhaal worden gewijd of in elk geval – zo valt te hopen – daar hun uitgangspunt aan ontlenen. Maar waaraan precies? Wie zich aan het Romeins Missaal houdt, komt vanzelf uit bij Petrus als eerste getuige van het lege graf. De andere, door Jezus zo geliefde leerling, is een goede tweede: hij ziet en begint te geloven. En daar blijft het dan bij. De lezing gaat immers niet verder dan vers 9, zodat het accent wel móet vallen op die twee mannen en hun merkwaardige wedren, ongetwijfeld tot genoegen van het Romeins Missaal ‘gewonnen’ door Petrus. Toch hoeft men geen groot bijbelvorser te zijn om in te zien dat het verhaal dan bepaald nog niet is afgesloten. Het begon immers met Maria Magdalena, in vers 1 en 2. Met haar wordt het dan ook vervolgd in vers 11 tot en met 18. Dán pas is er een cesuur. Wat er gebeurde op de eerste dag van de week, toen het nog donker was, krijgt vanaf vers 19 een vervolg in dat wat verteld gaat worden over diezelfde dag, toen het al weer avond was geworden.
