Ik geloof in mezelf: religie en spiritualiteit in een uitblinkcultuur

Nathan Troost probeert als Jonge Theoloog der Nederlanden de oude Bijbelverhalen actueel en inspirerend te maken voor jongeren. Een van zijn missies is om Bijbel en theologie om te zetten naar lesmateriaal voor middelbare scholen. We vroegen hem Inferno van Arnold Huijgen te lezen met deze vraag in het achterhoofd: biedt Inferno handvatten voor een gesprek met jongeren over het kwaad en de hel in deze wereld?

De dominee loopt samen met de vader en zijn zoontje vanaf de aula naar het vers gedolven grafje. Twee keurig in het zwart geklede heren lopen voor hen uit, met een klein lichtblauw gekleurd kistje tussen zich in. Moeder ligt nog in het ziekenhuis.

In dit artikel gaat het over de manier waarop rechtse populisten gebruik maken van Bijbelse retoriek en beeldspraak. Er wordt gekeken naar politieke verschuivingen, zoals in de Verenigde Staten, Brazilië, Zuid-Afrika en Europa,  en antwoord gezocht op de vraag waarom Bijbels geïnspireerd politiek discours zo’n grote weerklank vindt bij een hedendaags publiek. Het zal blijken dat de Bijbel meer is dan een oppervlakkig instrument bij politieke manipulatie. Er is eerder sprake van een symbiotische relatie: populistische leiders spelen in op bestaande culturele, emotionele en religieuze angsten bij hun publiek, dat er naar verlangt zijn identiteit Bijbels bevestigd te zien. We komen dit fenomeen op het spoor als we ontdekken hoe de Bijbel dient als instrument voor politieke misleiding, als een mechanisme voor radicale vereenvoudiging in een complexe wereld, als een kader voor traditionele genderrollen, als een emotioneel anker voor angst en woede, en als een middel om nationale identiteit te definiëren.