In Maria’s huis
Bij Lucas 1,26-38
In het begin kon ik het bijna niet geloven. Ik in verwachting? En straks een baby in mijn armen? Maar nu verheug ik me erop. Jozef is al een wieg aan het timmeren en ik maak kleine kleertjes. De buren en al mijn vriendinnen zullen de baby komen bewonderen. Ze zullen cadeautjes meebrengen. Mijn baby zal de mooiste en de liefste zijn. Ik zal zorgen dat mijn kind geen narigheid zal overkomen. Maria is blij en begint te zingen.
Ineens komt Jozef binnen. Hij kijkt somber. ‘Maria, ik heb slecht nieuws. We moeten allemaal naar de stad waar we oorspronkelijk vandaan komen. Dat moet van de keizer. Ik heb gelukkig een ezel kunnen lenen, zodat je niet hoeft te lopen naar Betlehem. En… hoe gaat het trouwens vandaag met je?’ vraagt hij bezorgd aan Maria. Maria zingt niet meer. ‘Ik was zo blij vandaag en nu dit,’ antwoordt ze. Maar dan dapper: ‘Wat maakt het ook uit. Dan maar geen wieg en mooie kleertjes. Het blijft een kind van de belofte. De engel heeft het zelf gezegd. Het kind zal vrede brengen, aan mij, aan jou en aan de hele wereld. Kom Jozef, we gaan!’
Verwerking
Maak engeltjes en hang ze aan een slinger voor straks in de stal.
Gebed door een kind
Wat er ook gebeurt, God,
U gaat altijd met ons mee.
Wilt U ons kracht en moed geven
om vrede uit te delen.
Amen.
