In de loop van de eerste eeuw raakte het christendom, dat als kleine joodse secte begonnen was, al spoedig verwikkeld in een proces waarin het zich gaandeweg van de moederreligie losmaakte en zich ontwikkelde tot een zelfstandige godsdienst. In de eeuwen daarna zou dat proces zich radicaal doorzetten: het christendom zou zich snel uitbreiden, zowel in het Romeinse Rijk als daarbuiten, en wel als een niet-joodse, op den duur zelfs als een uitgesproken anti-joodse religie. Het kon niet uitblijven dat in reactie daarop in de joodse wereld gaandeweg meer en meer negatief over het christendom werd gedacht en dat zich
Het volledige Premium-artikel lezen?
Dit artikel is voor Premium-leden.
Log in en lees onbeperkt alles op Theologie.nl. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 11.500 artikelen, waaronder verdiepende vakinhoud, preekschetsen, exegeses, kindermomenten en preekvoorbeelden.
Bekijk Premium >
InloggenLid worden