Een eenzame oude vrouw heeft eigenlijk ‘geen puf meer’. Toch wordt ze ergens door getroffen. Tjokvol staat haar kleine kamer, met allerlei snuisterijen, spulletjes, levensmiddelen. Met haar bed in het midden, vanwaaruit ze haar zelfgecreëerde wereldje goed overziet. Op de zich opstapelende etenswaren is ze niet trots, maar ze kan de verleiding niet weerstaan om steeds opnieuw een pak spaghetti of toiletpapier te kopen. ‘Mijn huishoudelijke hulp zegt dat ik zo een leegte in mezelf wil vullen.’ Ik besluit die psychologiserende kant in ons gesprek niet op te gaan, maar in te zoomen op de reden waarom zij mij als
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden