Barbara Zwaan volgt in haar artikel de spirituele ontwikkeling van Etty Hillesum. Zij omschrijft deze als een sensueel-spirituele ontwikkelingsweg. Om deze ontwikkeling te ondersteunen, maakt Zwaan gebruik van het beeld van de handen. Etty bevindt zich eerst in de handen van Spier, daarna in de handen van God en uiteindelijk ook in haar eigen handen.

Je eigen boek in handen hebben – het is een mooi moment voor iedere auteur. Maar daar gaat vaak heel wat aan vooraf: late uurtjes, veel lezen, gepeins en gepieker, schrappen en herschrijven. Waar halen auteurs hun inspiratie vandaan, hoe ziet hun werkweek eruit en wat als het schrijven niet lukt? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van Barbara Zwaan en horen meer over het proces achter haar nieuw te verschijnen boek Radicale rust.

Aandacht loopt als een rode draad door het werk van filosofe en mystica Simone Weil heen. Het is in de fabriek, en daarmee in de rol van arbeider, dat Weil, die zelf uit een gegoede familie kwam, aan den lijve ondervond waarom aandacht niet alleen belangrijk maar zelfs noodzakelijk is. Barbara Zwaan vertelt ons meer over Weils ervaringen in de fabriek en over de gevolgen van deze ervaringen voor Weils mystieke filosofie.

Hoop doet leven: iedereen kent die uitdrukking wel. Wie hoop heeft, heeft uitzicht. Uitzicht op iets wat er nu nog niet is, maar in de toekomst misschien komt. Wie hoopvol is, heeft er vertrouwen in dat dat toekomstige zich op enig moment zal aandienen. Hij of zij verlangt ernaar en leeft uit dat verlangen. Hoop is een belangrijke bron van energie. De vraag is wel, waar die energie op gericht is. Wat is nu eigenlijk het ‘object’ van de hoop? Hoop je op succes, een geslaagd resultaat of een goede afloop? Maar wat bepaalt of iets geslaagd of goed is?

“We hebben zingende het kamp verlaten.” Op 7 september 1943 werpt Etty Hillesum een briefkaart met deze laatst bewaarde woorden uit een volle goederenwagon op weg van Westerbork naar Auschwitz. Wonderlijk, want kort daarvoor noemt zij Westerbork nog een ‘hel’ waarin het lachen je vergaat en zelfs een ‘zonde’ zou zijn (Het Werk 2012, 686–689). Hoe kan het dat zij en haar Joodse lotgenoten met opgeheven hoofd hun ondergang tegemoetgaan? Is hun zingen een vorm van overgave, of juist verzet? Of gaan die bij Etty Hillesum hand in hand?

Edith Stein (1891-1942) zocht haar leven lang naar wat zij ‘Die Wahrheit’ noemde. Ze begon haar zoektocht als wetenschapper, leerling en assistent van fenomenoloog Edmund Husserl. Later werd ze kloosterzuster in de Karmel van Keulen en Echt. Dat zoeken deed ze met passie: gedreven door hartstocht en bereid daarvoor te lijden.

Een overzicht van de artikelen die gedurende drie maanden verschenen onder de noemer van Herademing, tijdschrift voor spiritualiteit en mystiek. Overkoepelend thema was ‘Extase’.

Barbara Zwaan beschrijft haar uitzinnige vreugde tijdens de huwelijksdag van haar zoon.

Een overzicht van de artikelen die gedurende drie maanden verschenen onder de noemer van Herademing, tijdschrift voor spiritualiteit en mystiek. Overkoepelend thema was ‘doorbraak’.