Toen ik het lied ‘Licht dat ons aanstoot in de morgen’ voor het eerst hoorde zingen, schuurde die beginzin weldadig langs mijn ziel. Wat die woorden precies teweegbrachten, ik niet zeggen. Wat ik wel weet, is dat het lied, vooral door die openingszin, me veroverde; een verovering die me ontroerde en me zacht maakte.De christelijke traditie heeft talloze liederen met de metafoor licht voortgebracht. In onze tijd is het een zeer geliefde metafoor, al dan niet als tegenstelling van duisternis. Kennelijk biedt het beeld licht ruimte voor onze diepste verlangens naar hoop in een wereld die zich vaak van zijn