Basis

O zo zen…

Wachten is een makkie. Appeltje-eitje. Voor het verkeerslicht, bij de tramhalte, in de wachtkamer of in een winkel. Ik kan dat. Als een ware meester beheers ik mijn ongeduld. Sta ik in de wacht aan de telefoon? Geen probleem. Reizen met het vliegtuig? Ik doe het moeiteloos. Voorstelrondje in de nieuwe cursus? Ik wacht zonder probleem op mijn beurt en luister aandachtig naar wat de anderen te vertellen hebben. Men zou dat zen kunnen noemen. Dat is niet altijd zo geweest hoor. Ik heb dat moeten leren. Ik heb geleerd mijn geduld op te rekken tot acceptabele afmetingen. KOOP MIJ!

Wellicht ook interessant

None

De wenk van de Godsnaam

‘God is nooit echt verdwenen,’ schrijft de filosoof Erik Meganck tegen het einde van zijn onlangs verschenen boek God: Naar een andere filosofie. ‘Die Naam is zo weerbarstig…’.

None

Het mosterdzaadje

Eén van de kleinste zaden, een mosterdzaad, kan uitgroeien tot een hoge, geelbloeiende, sterk vertakte struik. Jezus gebruikte dit beeld om te laten zien dat geloof, hoe klein het ook begint, kan uitgroeien tot iets groots en krachtigs.

None

De schrijftafel van Mirjam Bogerd

Hoe doen ze het toch, die mensen die een boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een creatieve boost of totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van Mirjam Bogerd en horen we de drijfveer achter haar woordendrift.