Onkenbaar, afwezig, niet bestaand, en toch onmiskenbaar God
Volgens theologen
Dichters en schrijvers, maar ook theologen van naam hebben moeite met het woord ‘bestaan’ als het over God gaat. Ze beginnen te stamelen. De ethicus Gerrit Manenschijn heeft nog niet zo lang geleden een boek geschreven, met de prikkelende titel: God is zo groot dat Hij niet hoeft te bestaan.We hebben de verhalen over God in de bijbel, daar hebben wij onze handen vol aan, we kunnen met Hem op weg gaan zonder ons te verliezen in welles nietes spelletjes of God al dan niet bestaat. Al eerder had de Kampense hoogleraar ethiek Frits de Lange afscheid van God genomen, althans van de ouderwetse God in de hemel hierboven, supranaturaal in theologentaal. God is eerder als emotie en ervaring te verstaan. God spreek je eerder áán dan je je over Hem spreekt. Is God er nu wel of niet? In een lezing op de predikantendag in 2007 haalt De Lange met instemming een citaat van Simone Weil uit 1966 aan: ‘Ik ben er zeker van overtuigd dat er geen God is in die zin dat ik er zeker van ben dat er niets is dat lijkt op wat ik kan bedenken als ik dat woord zeg’. Je moet deze uitspraak een paar keer lezen om te gaan beseffen, dat God zich niet laat vangen in woorden en beelden. Spreken over God is wachten op God, zegt De Lange.
