Opstanding en gericht in de vroege kerk
In een conferentie over bijbelse theologie vormt de vroege kerk uiteraard enigszins een eigen terrein. Het gaat om een stuk Wirkungsgeschichte, maar dan wel uit een periode die deels zelfs gelijktijdig, of vlak na de ontstaansgeschiedenis van de canon ligt. De door Riemer Roukema gekozen vroegkerkelijke schrijvers kunnen er bovendien aanspraak op maken de theologische ontwikkeling na hen mede te hebben bepaald. Irenaeus is in zekere zin de eerste theoloog uit de vroege kerk die werkt met een eenheid van oud en nieuw verbond. In zijn theologie wordt principieel vanuit deze eenheid gedacht, een van de redenen waarom sommigen Irenaeus beschouwen als de eerste bijbelse theoloog. Origenes markeert in de derde eeuw de overgang naar het christendom als een religie van het boek. Bij hem wordt bijbelstudie een wetenschap. Hij doet tekstkritisch onderzoek (denk aan het project van de hexapla) en formuleert hermeneutische principes. Daarmee is hopelijk het uitstapje naar de kerkvaders op de conferentie Bijbelse Theologie te rechtvaardigen.
