Priesterschap is de gastvrijheid van het hart.
E.L. Smelik
Na God de priester, dat is alles! Laat een parochie twintig jaar zonder priester; men zal er dan de dieren aanbidden!
J.B. Vianney
Wie is goddelozer dan een afvallige priester?
John Steinbeck
Vrijdag 20 maart: de Jannekes en de Hanna’s aan de niet zo pro-Israël kant van de PKN trekken hun rode jassen weer aan en doen hun rooie sjaals opnieuw om zodat zij hun zorgen over hun eigen kerkgenootschap nogmaals kunnen laten horen. Na een eerste christelijk Rode Lijn protest enkele maanden geleden volgt nu dus een tweede. Ze zijn boos. Heel boos. In hun ogen maakt de leiding van hun PKN zich, waar het over Israël, Gaza en Palestina gaat, schuldig aan het gebruik van “ontwijkende taal van ‘pijn aan beide kanten’ en misleidende taal over ‘conflict’ en ‘ingewikkeld’. En ook neemt de kerkleiding nog steeds het woord ‘genocide’ niet in de mond.” Zo schrijven de initiatiefnemers van dit tweede Rode Lijn protest in hun oproep in Nieuw Wij op 2 maart.
Met Aswoensdag is een periode van veertig dagen van bezinning begonnen. Het wordt ook wel de lijdenstijd genoemd. Deze periode is een uitnodiging om met je aandacht bij de weg te zijn die Jezus ging. Maar ook breder: waarom is er zoveel – vaak onnodig – lijden en verdriet in de wereld.
De benaming Veertigdagentijd kennen we (tegenwoordig) allemaal, maar waar komt dat eigenlijk vandaan? Waarom veertig dagen? Hoe Bijbels is dat en wat betekent dat? En hoe algemeen is deze benaming, ook in de verhouding tot andere kerken en/of stromingen in het Christendom?
