Premium

Preekschets Exodus 32:12a

Exodus 32:12aJudicaWees niet langer toornig en zie ervan af onheil over uw volk te brengen!Schriftlezingen: Exodus 32:15-33:3; Johannes 2:13-22 Het eigene van de zondagDe vijfde zondag in de vastentijd (‘Judica’, Ps. 43:1) vormt van oudsher het eigenlijke begin van de ‘lijdenstijd’.Uitleg bij Johannes 2:13-22 als verdieping van ExodusExegetische aan- en opmerkingen bij de lezingen blijven georiënteerd op en beperkt tot de beeldmeditatie: zoals Pesach het centrale gebeuren beschrijft van het godsdienstige Israël, vormt de tempel het midden van Pesach. De tempel is bij uitstek de plaats waar de bron van Israëls bestemming tot vrijheid hoorbaar, zichtbaar, voelbaar wordt. Tussen deze

Wellicht ook interessant

Premium

Hebben wij het wel goed begrepen?

‘Heer, gaat U in déze tijd voor Israël het koningschap herstellen?’ Deze vraag van de leerlingen zou duidelijk maken dat ze het nog altijd niet begrepen hebben. Maar klopt dat wel? En wij, hebben wij het dan wel goed begrepen?

Schilderij De Leviet in Gibea van Gerbrand van den Eeckhout

Basis

Seks en geweld: Rechters 19-21

Vrouw overlijdt na brute groepsverkrachting. Drie dagen hevige strijd in burgeroorlog: meer dan vijfenzestigduizend slachtoffers onder de strijders. Aantal burgerslachtoffers: onbekend, maar groot. Nee, dit is niet uit de krant van vandaag. Het is een korte samenvatting van wat we lezen in de laatste drie hoofdstukken van hel Bijbelboek Rechters (19-21). Seks en geweld. Wat moeten we met dit oude relaas? Gewoon maar concluderen dat de ontsporingen waarover verhaald wordt, nu eenmaal onontkoombaar zijn als een ‘condition humaine’ – in de zin van: het is nooit anders geweest – of valt er meer over te zeggen?

Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.

Basis

Lazarus voorbij

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.