Premium

Preekschets Johannes 12:7

Johannes 12:7PalmarumJezus dan zeide: Laat haar begaan en het bewaren voor de dag mijner begrafenis.Schriftlezing: Johannes 12:1-11Het eigene van de zondagDe laatste zondag voor Pasen breekt aan. Vanouds stond de intocht in Jeruzalem centraal, al dan niet in kleurrijke en spirituele processies verbeeld. In de reformatorische traditie ontstond de gewoonte op deze zondag belijdenis van het geloof af te leggen. Het is zeer wel mogelijk op deze zondag het verhaal te lezen van de zalving. Daarmee is het accent gelegd op wat komt in de goede week. Een laatste gebaar voor de Heer die op weg is naar zijn kruis.

Wellicht ook interessant

Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.

Basis

Lazarus voorbij

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

None

Spreek, Heer, uw gemeente hoort

‘Spreek!’ kan een verlangend roepen zijn waarin de hoorder zich openstelt voor de woorden van de Eeuwige. Die woorden geven duidelijkheid in wat God van ons vraagt. Zijn spreken is basis van het bestaan. Hij doorbreekt onze stilte.

Basis

Op de koffie

Sommige mensen zie ik regelmatig in de kerk maar spreek ik bijna nooit. Daarom maak ik een afspraak om eens langs te komen. Met plezier vertellen ze over hun kinderen, werk en vrijwilligerswerk. Ze hebben beiden een duidelijke mening over wat er gebeurt in de stad en in de wereld. Daar hebben ze woorden genoeg voor. Op het moment dat het gaat om hun eigen geloof vallen ze stil. Niet omdat ze niet willen, maar omdat hun de woorden lijken te ontbreken.