Rembrandts engel
Op vrijdag 7 april werd het nieuwste boek van Anne Marijke Spijkerboer, Rembrandts engel, gepresenteerd. Het boek bevat naast de afbeeldingen van diverse afbeeldingen, begeleidende teksten die je als kijklezer of leeskijker helpen goed te zien en aandacht te hebben voor de details: een vleugje licht op een vleugel van een engel (p. 32, 34), een zwart jongetje in het donker, een metgezel, een slaafje wellicht van Simson, die zijn woede loslaat op zijn schoonvader (p. 91) of wegvluchtende vrouwen in een donkere hoek als Jezus in het licht van een klaarblijkelijke engel – die het deksel van de sarcofaag optilt – bezig is op te staan uit de gesloten wereld van de dood (p. 197).
Deze teksten, afgedrukt naast de relevante bijbelteksten, getuigen van zorgvuldig kijken. Ze helpen tevens de bijbelteksten te verstaan doordat Anne Marijke Spijkerboer zelf als tolkengel van beeld en tekst optreedt. Ze zijn zeker ook boeiend omdat ze, als respons en commentaar op Rembrandts navertelling, theologie en geloof van de auteur prijsgeven. Ik ben zo vrij daarover iets meer te zeggen. In de inleiding zegt ze belang te stellen in lichtval, compositie, zeggingskracht, traditie en originaliteit en humor van Rembrandts verbeeldingen. In dit artikel komen lichtval, compositie en humor aan bod.
