God spreekt door de Bijbel, de natuur, mensen, maar niet minder door stilte. Diana Rozendaal, één van de nieuwelingen in abdij Koningsoord, liet een compleet leven in Rotterdam achter. Een ander leven wachtte haar: een leven dat zich grotendeels voltrekt in stilte.

Jezus vertelde verhalen, sprak menigten toe, en ging met mensen in gesprek. Maar daar bleef het niet bij. Hij bracht het goede nieuws ook in de praktijk, door ons voor te doen hoe het kan.

In de serie ‘Het christelijke geloof in een therapeutisch Nederland’ onderzoekt Katie Vlaardingerbroek, auteur van Nederland Therapieland, de relatie tussen het christelijke geloof en onze huidige therapiecultuur. In haar laatste artikel, over de vraag hoe therapie en christelijke theologie elkaar kunnen versterken in de omgang met het lijden, wordt ze persoonlijk. Terwijl therapie haar bevrijd heeft van een beknellend godsbeeld, was het juist een nieuw soort theologie die haar in staat stelde zich op nieuwe manieren met anderen en ‘de Ander’ te verbinden. 

“En van je hela hola houd er de moed maar in!” Dat zongen we als we met onze schoolklas of familie een lange wandeling maakten en na een tijdje de vermoeidheid toesloeg.
Maar wat is moed? Je leest: moed is de bereidheid de confrontatie met pijn, tegenslag, levensgevaar, onzekerheid, angst, intimidatie aan te gaan én te doorstaan. Natuurlijk valt de moed in het wandellied niet binnen deze uitleg. Het gaat om grotere dingen.

In het boek Een tijdje zonder onderzoekt auteur John Oakes het fenomeen ‘vasten’. Van religieus vasten tot politieke hongerstaking en van modehype tot ziektebeeld. Hij waagt ook zichzelf aan een zevendaagse vastenperiode, waarin hij enkel bouillon en water drinkt. Het boek is gestructureerd naar die week: we lezen zeven dagen in zeven hoofdstukken, en naast veel achtergrondinformatie deelt Oakes ook zijn persoonlijke ervaringen.

In de serie ‘Het christelijke geloof in een therapeutisch Nederland’ onderzoekt Katie Vlaardingenbroek, auteur van Nederland Therapieland, de relatie tussen het christelijke geloof en onze huidige therapiecultuur. In haar vorige artikelonderzocht ze de concurrentie tussen religie en therapie. In dit derde artikel kijkt ze naar de verstrengeling tussen therapie en de christelijke religie. Waarom sluit de therapiecultuur juist zo goed aan bij landen met een protestantse achtergrond?

Hoe doen ze het toch, die creatieve geesten die een theologisch boek schrijven? Is het een roeping of noeste arbeid? Geeft de nacht een boost of juist totale paniek? En wat doe je eigenlijk als de inspiratie ver te zoeken is? Deze keer schuiven we aan de schrijftafel van Eline Hoogenboom en horen we de drijfveer achter haar woordendrift.

De Britse schrijver, theoloog en hoogleraar C.S. Lewis (1898-1963) is het meest bekend om De Kronieken van Narnia en zijn christelijke apologetische werken zoals Brieven uit de hel, De grote scheiding en Onversneden christendom. Hij bekeerde zich tot het christendom en gebruikte zijn intellect en verbeelding om geloof toegankelijk te maken.

Aandacht loopt als een rode draad door het werk van filosofe en mystica Simone Weil heen. Het is in de fabriek, en daarmee in de rol van arbeider, dat Weil, die zelf uit een gegoede familie kwam, aan den lijve ondervond waarom aandacht niet alleen belangrijk maar zelfs noodzakelijk is. Barbara Zwaan vertelt ons meer over Weils ervaringen in de fabriek en over de gevolgen van deze ervaringen voor Weils mystieke filosofie.