Lezersbijdragen

‘Mag ik de film nog af kijken?’ Als kind weet je eigenlijk het antwoord al: je moet vroeg naar bed want morgen is er weer school. Je gehoorzaamt onder protest en met gezonde tegenzin. Je bent toch nog klaarwakker!

Soms moet je kiezen aan welke waarde en aan wie je gehoor geeft. Bijvoorbeeld in de zorg voor mensen met dementie. Zolang je het gesprek voert aan de hand van waarden die je nastreeft, is er geen verkeerde keuze, zegt Tim van Iersel. Het gaat fout als je handelt zonder nadenken en zonder erover te spreken.

Ik heb het nog even opgezocht: ik hoor bij de 33% van de Nederlandse leerkrachten die ergens in de zomervakantie droomt dat in het nieuwe schooljaar de klas de macht zal overnemen, dat dan zal blijken dat ik geen orde kan houden enzovoort.

Beeld en tekst: Iris Boter

Het is verlangen dat ons gaande houdt. Verlangen naar heelheid. Verlangen om mee te doen. Om van betekenis te zijn.

Het verlangen van Wilma Eusman, advocaat, gespecialiseerd in familierecht.

‘Weet je wat ik nou wel eens zou willen?’ ‘Jazeker, een reisje langs de Rijn op zo’n boot en dan lekker met een glaasje moezelwijn tijdens een zoele avond op het dek zitten. Dat zeg je namelijk al jaren.’ ‘Nee, ik zou willen dat het overal ter wereld vrede en gerechtigheid was.’ ‘O dat is weer eens iets anders. Maar dat willen we allemaal wel, hoor.’

‘Pesulima … Ben jij een kleindochter van de dominee?’ Met een trotse, zachte blik en krullende mondhoeken antwoord ik: ‘Ja, dat klopt.’ Waarna meestal, niet altijd, een (kort) gesprek over mijn opa en zijn werk voor de Geredja Indjili Maluku (GIM) volgt. En de vraag of ik de groetjes wil doen aan mijn vader, nadat ik heb verteld dat ik de dochter van Petrus (Ventje) ben.