Moedig om in een tijd dat het de oecumene niet meezit en dat kerken zich terugtrekken op eigen terrein een boek te schrijven over Rome en Reformatie. En dan ook nog met de titel ‘Een tijd om te helen’. Het boek is geschreven door Arjan Plaisier, ooit scriba van de Protestantse Kerk in Nederland.

Voor Arjan Plaisier (emeritus-predikant en -scriba van de PKN) is in zijn nieuwe boek ‘een tijd om te helen’ het glas duidelijk (meer dan) halfvol. Als voortrekker van het platform ‘Rome-Reformatie’ is hij van mening dat de post-seculiere wereld van de 21st eeuw ons dwingt na te denken over de noodzaak van een verzoenende integratie en uniformisering van de protestantse kerk (PK) met de Rooms-Katholieke kerk (RKK).

Wie het over Rome en Reformatie heeft, wordt geconfronteerd met meer dan vijf eeuwen verdeeldheid. Hoog tijd om die breuk te helen, zo betoogt theoloog Arjan Plaisier. Journalist André Groenendijk ontmoet Plaisier op een sprekende plek de Sint-Joriskerk in Amersfoort. Eens een rooms-katholieke kerk, nu al meer dan vier eeuwen in protestantse handen. Dit gebouw ademt de geschiedenis die de achtergrond vormt van Plaisiers boek Een tijd om te helen.

Na ruim 500 jaar verdeeldheid tussen katholieken en protestanten is het tijd om te helen. De recente verschuiving naar een postchristelijke tijd maakt deze oproep urgenter dan ooit. In zijn boek Een tijd om te helen bepleit Arjan Plaisier op basis van het gemeenschappelijk geloof in Christus een zichtbare eenwording tussen Rome en Reformatie. Tom Mikkers gaat in deze aflevering in gesprek met Arjan over hoe die eenheid tot stand gebracht kan worden.

‘Jutten’ op het kerkelijk erf, dat doen we in deze column. Deze keer nodig ik u uit om hetzelfde te doen, maar dan letterlijk op ons eiland.

Dit jaar is het 1700 jaar geleden dat de geloofsbelijdenis van Nicea is ontstaan. Harmen Jansen gaat in dit artikel in op het Concilie van Nicea van 325 en de geloofsbelijdenis.

Wat zoekt en vindt iemand bij de Charismatische Werkgemeenschap Nederland die op 26 november 2024 haar jubileum kon vieren? Reinhard van Elderen noemt de oecumenische contacten, de verschillende inspiratiebronnen en activiteiten. Maar wat hem ooit geraakt heeft, is iets anders.

Elk jaar in de zomervakantie vindt op Terschelling Keiland plaats: kunst, kerk en kamperen op een eiland. Peter Breure schreef een impressie.

Waarom wordt rood als liturgische kleur zo spaarzaam gebruikt? Zouden onze kerken niet vaker en meer rood mogen kleuren?