Een fragment uit ‘Beproevingen met het oog op de gereformeerde liturgie’ over Orde voor de bevestiging en inzegening van het huwelijk.

Fragment uit ‘Beproevingen met het oog op de gereformeerde liturgie’ over de voorbereiding en orde voor de viering van het heilig Avondmaal.

Een fragment uit ‘Beproevingen met het oog op de gereformeerde liturgie’ over de orde voor een openbare belijdenis van het geloof.

Een fragment uit ‘Beproevingen met het oog op de gereformeerde liturgie’ over de orde voor een doopdienst van kinderen.

Het is september als ik deze bijdrage schrijf, al komt dit jutgoed pas in het novembernummer van ons blad. Maar ik schrijf vanuit wat ik nu voel en de beleving of de ervaring is ook in het najaar nog goed om te delen.

Kaarslicht doet iets met ons: het geeft houvast en hoop. In het leven van alledag, maar juist ook als het gaat om leven en dood, branden we kaarsen – omdat we geloven dat het licht sterker is dan de duisternis.

Het is niet altijd eenvoudig om in woorden te vangen hoe je je voelt, waarvoor je bang voor bent, waarop je hoopt. Als we niet weten wat te zeggen, zijn er rituelen die ons helpen om betekenis te vinden en ons te richten op een hogere werkelijkheid.

In de kerk delen wij vreugde en verdriet. Ook wanneer wij onze overledenen gedenken, vinden we kracht in de gemeenschap. We staan niet alleen, maar zien elkaar en dragen elkaar met liefde. Zoals de Eeuwige ons dat leert. Hoe we dat vorm geven in een eredienst en wanneer – dat kan per kerk verschillen.

Jong en oud, gelovig en niet gelovig: op koopavond is iedereen welkom om een kaars te branden, te luisteren naar muziek en tot rust te komen, middenin de stad Groningen. […]