Schaap en Bok

Bij Matteüs 25:31-46

Het is ook altijd wat met Schaap! Nooit komt ze op tijd bij de herder op de heide. Vandaag ook weer!

Komt Schaap langs het kippenhok, hoort ze een zielig getok. De boerin is ze natuurlijk weer vergeten te voeren. Zuchtend loopt Schaap naar de schuur, neemt een bakje mais in haar bek. Dat is een hele toer. Ze kiepert de mais in het kippenhok. De kippen vliegen erop af.

Eindelijk kan Schaap op pad. Ze loopt over de weg naar de heide en hoort een geitje klaaglijk mekkeren. Zijn moeder kwijt! Ze blijft staan en laat het geitje van haar melk drinken tot het heerlijk in slaap valt onder de struiken.

Dan staat opeens een lama bij haar. ‘Weet u misschien ook een geschikte stal voor mij?’ Nou, dat weet ze toevallig! Ze loopt met de lama de hele weg terug naar de stal om de lama een plek te wijzen. Ze schudt zelfs het hooi een beetje voor hem op. Het zweet staat op haar voorhoofd.

Buiten de stal staat een kind te bibberen: ‘Ik heb het zo koud.’ Welja, dat kan er ook nog wel bij! ‘Knip maar van mijn wol af wat je nodig hebt. Ik heb het toch veel te heet!’

Eindelijk kan ze weer op weg naar de heide. Onderweg ziet ze een konijn dat lelijk vastzit tussen de doornstruiken.

Voorzichtig breekt ze met haar bek de doornige takjes af tot het konijn blij weghuppelt. Het is al bijna avond als het schaap aankomt op de heide.

Oei, wat zal de herder daarvan zeggen?

Bok was er allang, keurig op tijd. Hij had wel wat zielig getok gehoord en ook wel wat klaaglijk gemekker. Hij had ook wel een vreemd schaap met een lange nek zien ronddwalen en een bijna bloot kind zien bibberen op straat. Hij had ook wel dat domme konijn in die struiken gezien. Maar hij had gewoon geen tijd. Hij moest op tijd bij de herder zijn. Op de heide. Afspraak is afspraak!

Maar de herder zegt: ‘Ik kan toveren. Vandaag was ik eerst kip en geitje. Toen werd ik lama en een kindje. Ten slotte was ik een konijn. En nu komt uit de hoge hoed… de herder. Jouw herder, schaapje van me!’

Wat zal de herder tegen Bok zeggen?