Schone lei
Bij Johannes 3,1-16
Nodig: whiteboard, krijtbord, flipover of groot blocnote [1] en schrijfmateriaal.
Vertel de kinderen dat je een geheim hebt dat je nooit aan iemand hebt durven vertellen. Eigenlijk zou je willen dat niemand het te weten komt, maar je gaat het nu toch met ze delen. Omdat je ze vertrouwt. Het liefst zou je willen dat het donker was, dan konden ze je niet zien, maar ja, dat is het (waarschijnlijk) niet.
Roep de kinderen dicht om je heen en onthul je geheim (maar spreek op gewoon volume, zodat iedereen je hoort): je bent niet goed in rekenen.
Schrijf een makkelijke som op, met een verkeerde uitkomst. Vertel dan hoe jouw juf of meester altijd strepen zette door je antwoorden. En dan probeerde je het nog een keer en dan was het weer fout. Soms ging het ook goed, of zag je zelf dat het mis ging. Schrijf intussen steeds meer goede en foute sommen op. Zorg dat het een flink gekladder wordt.
Laat nu je bord/blaadje zien en vertel dat het soms in je leven ook zo voelt. Met dingen die mis, of net niet goed gingen. Dingen waar je spijt van hebt of waar je je voor schaamt.
Vertel hoe Nikodemus’ leven net zo voelde als dat bord/blaadje: een rotzooi, waar hij zich voor schaamde. Vertel verder hoe Nikodemus op een nacht naar Jezus ging. ’s Nachts, want hij schaamde zich. En hij vertelde Jezus over zijn leven en over de fouten die hij had gemaakt. En weet je wat Jezus deed? Hij veegde alle fouten weg. Laat nu je bord zien en veeg de fouten en het gekladder weg. Laat eventueel de goede dingen wel staan. Of scheur het oude vel papier van je blocnote af en begin met een heel nieuw vel. Jezus vertelde Nikodemus dat hij opnieuw geboren mocht worden – dat hij opnieuw mocht beginnen dus. Zonder doorhalingen en geklieder. En zonder geheim om je voor te schamen. Heerlijk.
Bij Johannes 3:1-16
