Simon, magie en het verlangen naar de Heilige Geest
Simon de Magiër is een figuur die tot de verbeelding spreekt. Hij was een tovenaar die kon vliegen en is verketterd omdat hij de grondlegger zou zijn van de gnostiek. Hij kwam nogal eens in aanvaring met Petrus en is in Rome dramatisch aan zijn einde gekomen door een val uit de hemel. Een val die door Petrus afgebeden was. Precies zoals Petrus gevraagd had, brak Simon de Magiër zijn been op drie plaatsen en overleed aan de gevolgen. De apocriefe Handelingen van Petrus, waarin dit verhaal is overgeleverd, maken wel duidelijk dat we het heil niet van deze Simon kunnen verwachten. Ook de verdere traditie is Simon niet goedgezind: zijn naam ligt aan de basis van het begrip ‘simonie’, de afkeurenswaardige praktijken om kerkelijke ambten te kopen voor geld.
Gelukkig kunnen we in de Handelingen van de Apostelen ook een ander portret van Simon, die aan magie doet, ontdekken. Zijn verhaal staat opgetekend te midden van de belevenissen van Filippus die in Samaria het woord verkondigt (Hand. 8:9-24).
