Een voltooid leven. Tine (72 jaar) weet er alles van. Nadat haar man een aantal jaren geleden plotseling is gestorven, heeft ze alle zeilen bijgezet om haar leven nieuwe glans […]

Een mystieke weg vraagt om het verlaten van gebaande wegen. Om het opgeven van status, macht en geld. Waarom is dat zo belangrijk? Hein Stufkens is filosoof, auteur en meditatie-leraar; […]

Er is een zeer oud verhaal in het Oosten dat gaat over een geheime muur. Deze muur stond er al eeuwen. Velen hadden al geprobeerd hem te beklimmen, maar slechts […]

Wat kan mystiek betekenen voor iemand die ongeneeslijk ziek is? Als de vader van een vriendin te horen krijgt dat hij ongeneeslijk ziek is, hoeft hij over levensverlengende behandeling niet lang na te denken. Hij heeft wel wat beters te doen: : een kano bouwen voor zijn kleinkinderen. Als de kano af is, timmert hij verder. […]

Het valt niet te ontkennen dat het ideaal van institutionele eenheid—in het oecumenische jargon: organic unity of organic union—in de oecumenische beweging minder centraal staat dan een eeuw geleden. De slotboodschap van de 8e consultatie van United and Uniting Churches (Johannesburg 2008) verwoordt treffend hoe deze kerken zichzelf nu bescheiden opstellen: ‘United and Uniting Churches do not claim to be forerunners within the ecumenical movement, nor do we see ourselves as relics of an ecumenical past’.

In het nieuwe Liedboek staat onder nummer 561 een lied van Jan Willem Schulte Nordholt (1920-1995): ‘O liefde die verborgen zijt’.1 De tweede en derde strofe van dit lied luiden als volgt:

In Judas der Ertz-Schelm – het meest uitvoerige werk dat ooit over Judas Iskariot is geschreven – verzamelde Abraham a Sancta Clara – een beroemd zeventiende-eeuws prediker aan het keizerlijk hof te Wenen – alle legendes over Judas die er in de loop der tijd waren ontstaan.

De hoofdstukken uit het boek Ezra over de ‘crisis rondom de gemengde hu-welijken’ vormen geen populair onderwerp voor bijbelstudie of prediking. Integendeel, voor nogal wat lezers zullen ze onbekend zijn, en wie zich er toch aan waagt zullen bij lezing al snel de haren te berge rijzen: wat gebeurt hier? Moet dit zo? Tegelijk raken ze wel aan thema’s die grote actualiteit heb-ben: identiteit, bedreiging en afgrenzing van de gemeenschap, daar gaat het continu over in het publieke debat. De vraag ligt voor de hand: wat moeten we hiermee als lezers in onze context van gesloten of juist open grenzen.

Kanaän, Israël, Palestina: drie historische namen voor één landje op het kruispunt van drie werelddelen, momenteel bewoond door twee volken die het allebei claimen, maar in een ongelijke machtsverhouding. Van wie is dat land? Van de Israëli’s? Van de Palestijnen? Van allebei? Van geen van beide? Is het van God? Heeft God het aan één van deze volken gegeven? Of aan beide? Deze vragen houden theologisch Nederland al enkele decennia sterk verdeeld. De pijnlijke tweestrijd in het beloofde land zelf horen we terug in het debat.