Menu

Basis

Verenigde kerken: overblijfsels van een oecumenisch verleden?

A stunning study of 13 images of the interior of the historical Cathedral of Lincoln in Eastern England. The intricate styling, the sheer scale of the building, the gothic arches, stained glass windows, screens, gargoyles and cloisters are all depicted in all their glory. This landmark building, once the tallest in the world (in the 11th Century) is Lincoln's main tourist attraction with some 180,000 visitors per year and these images are unusual in that they are completely free of people. The spirituality and atmosphere of the building are accordingly well-captured in this unique series of photos.
Het valt niet te ontkennen dat het ideaal van institutionele eenheid—in het oecumenische jargon: organic unity of organic union—in de oecumenische beweging minder centraal staat dan een eeuw geleden. De slotboodschap van de 8e consultatie van United and Uniting Churches (Johannesburg 2008) verwoordt treffend hoe deze kerken zichzelf nu bescheiden opstellen: ‘United and Uniting Churches do not claim to be forerunners within the ecumenical movement, nor do we see ourselves as relics of an ecumenical past’.[1] Geen voorlopers? Dat werd wel eens anders beleefd! Het gaat in de oecumene om niets anders dan organic unity. Zo klinkt het in de

Wellicht ook interessant

Aquarel van een mens die op een aardbol staat met in zijn handen nog een aardbol
Aquarel van een mens die op een aardbol staat met in zijn handen nog een aardbol
None

Arjan Plaisier: “Bidden met elkaar is fundamenteel”

Wie het over Rome en Reformatie heeft, wordt geconfronteerd met meer dan vijf eeuwen verdeeldheid. Hoog tijd om die breuk te helen, zo betoogt theoloog Arjan Plaisier. Journalist André Groenendijk ontmoet Plaisier op een sprekende plek de Sint-Joriskerk in Amersfoort. Eens een rooms-katholieke kerk, nu al meer dan vier eeuwen in protestantse handen. Dit gebouw ademt de geschiedenis die de achtergrond vormt van Plaisiers boek Een tijd om te helen.

Nieuwe boeken