In het Koninkrijk van God staat alles op zijn kop. Uit hoe Jezus omgaat met Zacheüs, blijkt hoe Hij kijkt naar mensen. 

Jezus reist in zijn leven heen en weer tussen twee plaatsen: Galilea en Jeruzalem. Die reis is niet alleen geografisch – een voettocht van vier dagen – maar ook symbolisch. Het is de weg van roeping naar bestemming, van begin naar hoogtepunt, van leven naar dood én opstanding. Het is de weg van de Mensenzoon, die ‘gekomen is om te zoeken en te redden wat verloren was’ (Lucas 19:10).

Stel je eens voor dat je de leider bent van een gemeenschap die wordt gekenmerkt door interne conflicten. Als hoofd van de groep wordt er van je verwacht dat je bemiddelt tussen tegengestelde partijen en de schadelijke gevolgen van voortdurende strijd beperkt. Of je dat nu wilt of niet, je moet handelen en beslissen wat het beste is voor de gemeenschap. Maar misschien kies je een standpunt dat meer aansluit bij de opvattingen van bepaalde groepsleden, wat vijandig zou kunnen overkomen op de rest van de groep. In plaats van het probleem op te lossen, vergroot je het dan misschien juist. Daarbovenop hebben de beslissingen die je neemt consequenties voor hoe men naar je persoon en je levensbeschouwing kijkt.

Zacheüs vertelt hoe hij hoofdtollenaar werd, waarom hij nieuwsgierig was naar Jezus, hoe hij werd gezien door Jezus en tot welke veranderingen de ontmoeting met Jezus heeft geleid.

Zacheüs besluit na zijn ontmoeting met Jezus om zijn geloof meteen van betekenis te laten zijn voor zijn gemeenschap. Hij herstelt wat hij door zijn corruptie kapot heeft gemaakt. De helft van zijn bezittingen geeft hij aan de armen en hij vergoedt viervoudig het geld dat hij anderen heeft afgeperst.

Na ruim 500 jaar verdeeldheid tussen katholieken en protestanten is het tijd om te helen. De recente verschuiving naar een postchristelijke tijd maakt deze oproep urgenter dan ooit. In zijn boek Een tijd om te helen bepleit Arjan Plaisier op basis van het gemeenschappelijk geloof in Christus een zichtbare eenwording tussen Rome en Reformatie. Tom Mikkers gaat in deze aflevering in gesprek met Arjan over hoe die eenheid tot stand gebracht kan worden.

Weerbaarheid, verzet en overgave: op het eerste gezicht lijken het tegenpolen, maar in werkelijkheid horen ze vaak bij elkaar. In de Joodse geschiedenis vinden we van elk talloze voorbeelden. In deze beeldmeditatie, met een schilderij van Shoshannah Brombacher, worden we uitgenodigd stil te staan bij deze thema’s – juist met Rosh Hashana voor de deur.

Stephen Cherono, later Saif Saaeed Shaheen, koos voor Qatar. Lees hoe armoede, politiek en sport zijn carrière en records bepaalden.

Leren mythes ons iets over de echte wereld? Bevatten ze waarheden over de menselijke conditie? Of zijn ze enkel onecht en fictief? C.S. Lewis, J.R.R. Tolkien en G.K. Chesterton verkenden in hun werk de kracht van de mythe. Ze schuwden hun eigen fantasieën niet én stelden zelfs dat de mythische blik dichterbij de waarheid komt dan het analytische, rationele discours. Bovendien waren ze alle drie christelijk geworteld. Lees in dit artikel van historicus Wouter Hofland hoe hij de waarde van sprookjes en mythes verkent, juist ook voor het christelijke verhaal.