Basis

Suïcidaliteit in de pastorale praktijk

Beeld: Wacharaphong via iStock

Hoewel onder christenen minder suïcide voorkomt vergeleken met ongelovigen, komt het wel voor. Suïcidaliteit is geen makkelijk onderwerp om over te praten, ook niet in het pastoraat. Toch kunnen en mogen we er niet aan voorbijgaan. Dit artikel neemt ons bij de hand en probeert een begaanbare weg te wijzen. Soms ineens is het er. Iemand spreekt uit suïcidale gedachten te hebben, of doet een suïcidepoging. Hoe dan verder? Natuurlijk wil je erover praten, maar suïcidaliteit is geen makkelijk onderwerp. Mensen met suïcidale gedachten ervaren zelf vaak schaamte of angst om er open over te zijn. Mensen uit hun omgeving,

Wellicht ook interessant

Afbeelding van skeletten die verschillende houdingen aannemen, tegen een gele achtergrond.

None

‘Staan de deuren van de hemel wel voor mij open?’

De laatste levensfase: geestelijk verzorgers zijn ermee vertrouwd. Maar welke geloofshoudingen treffen ze op het sterfbed aan? Annelies Brinkhuis-Brouwer schreef er onder meer over in Hoe het ook loopt: verhalen over verlies, veerkracht en vertrouwen. Drie van deze verhalen publiceren we de komende tijd op Theologie.nl. In het eerste verhaal, ‘Hoop’, ontmoeten we een man die opeens twijfelt of de deuren van de hemel wel voor hem openstaan.

None

Gouden tabletten: een reispas voor het dodenrijk

Gouden tabletten met Oudgriekse teksten werden vanaf de vierde eeuw v.Chr. aan overledenen meegegeven. Ze bevatten aanwijzingen voor de reis door de onderwereld en het bereiken van een gelukkig leven na de dood. De teksten benadrukken de goddelijke afkomst en rituele reinheid van de ingewijde, die herboren kan worden als god. Hoewel vaak aan orphisme verbonden, is de precieze religieuze stroming onbekend.

None

Eleusische mysteriën

Mysterieculten boden ingewijden religieuze ervaringen en hoop op een beter leven na de dood. De Eleusische mysteriën, gewijd aan Demeter en Persephone, waren het bekendst. Tijdens geheime rituelen maakte men een overgang van duisternis naar licht. De inwijding beloofde goddelijke bescherming en een beter lot in het hiernamaals. Rituele reinheid en correcte ceremoniën stonden centraal; een moreel leven was niet altijd vereist.