Predikant Sam Janse heeft het ‘groene geloof’ samengevat in een ‘catechismus’. Hij spaart de niet-groene gelovigen niet. Tom en Tabitha gaan in deze aflevering in gesprek met hem. Hoe ziet het goede ‘groene leven’ eruit?
Het onderwerp van de scriptie van Rianne Bogerd is het lijden van de schepping en de liturgie. Kunnen die samen gedacht worden?
Het lijkt de meeste triviale waarheid die maar denkbaar is. Wij staan op de aarde, leven van wat van de grond komt en zijn gemaakt van dezelfde grondstof. Daarom moeten we voor de grond zorgen als wij voor onszelf willen zorgen. Toch vergeten wij dit voortdurend. Wij vergiftigen en vergeten de grond. Het eerste is natuurlijk het ergste. Maar het tweede is er de oorzaak van.
Ze schreef er al een boek over en schrijft nu hier om ons mee te krijgen in haar bevlogenheid voor duurzaam leven. Ze werd zelf aangeraakt door Franciscus van Assisi én de huidige paus Franciscus.
Ambrosius (4e eeuw) ontwikkelde een mystagogische catechese om doopleerlingen in contact te brengen met het geheim van het christelijke geloof. In de veertigdagentijd werden ze voorbereid op de doopritus in de paasnacht. De gedoopten kregen onderricht over de verrijzenisverhalen in de week ná Pasen.
‘Wat is de impact van kunstmatige intelligentie die steeds beter, teksten, afbeeldingen en video’s kan maken? Hoe wordt de creativiteit van de mens geraakt door de generativiteit van AI? Of moeten we eigenlijk al spreken van ‘de creativiteit van AI?’ In dit artikel vliegt Jack Esselink de creativiteit van AI aan vanuit filosofie en theologie.’
Frank Bosman schreef eerder al een column over seksualiteit en theologie. Hij pleit ervoor theologen te betrekken in gesprekken over seksualiteit, samen met mensen uit andere disciplines. Ik zou het wat sterker willen beweren. Vanuit bijbel en theologie hebben we een boodschap over seksualiteit die de hele wereld mag horen. Ook onze eigen kerkelijke wereld overigens.
‘Beauty is in the eye of the beholder,’ zeggen de Engelsen poëtisch: schoonheid schuilt in het oog van de aanschouwer. Wij in onze moerasdelta moeten het doen met een prozaïsch ‘ieder zijn meug’. Alles is een kwestie van smaak, schoonheid dus ook. Er valt niet over te twisten.
In deel twee van zijn ‘Theologisch drieluik’ over de Bijbel, gaat Klaas Spronk in op de verschillende soorten teksten waar de Bijbel uit bestaat. Niet alleen lopen de genres van bijbelboeken uiteen van profetie tot poëzie, geschiedschrijving tot apocalypse; ook verschilt Hebreeuwse poëzie in vorm en inhoud van hedendaagse poëzie – en zo ook voor de andere genres. Wat zegt dit over de betekenis van de Bijbel?
