Moed is een waagstuk, schreef Paul Tillich, want moed kijkt altijd in de ogen van alles wat het bestaan (het zijn) bedreigt. Je loopt niet weg voor datgene waar je bang voor bent, maar je gaat het aan. Je blijft het bestaan bevestigen door de manier waarop je leeft en keuzes maakt. Maar waar haal je zulke moed vandaan wanneer alle grond onder je voeten is verdwenen? Tillich zelf komt uit bij een uiterste vorm van geloof: absoluut geloof, ontdaan van alle zekerheden.

Seksueel misbruik komt in alle kerken voor, ook in gereformeerde gezindten. In 2024 ging het om vijfentwintig meldingen die binnenkwamen bij Meldpunt Misbruik. Marianne Bronsveld werkt als preventiecoördinator bij Meldpunt Misbruik en vertelt in dit artikel wat we verstaan onder seksueel misbruik, hoe je het kunt signaleren in je eigen kerkgemeente en welke stappen er te zetten zijn om het te stoppen of voorkomen.

In de opinierubriek Korte Metten belichten onze auteurs de actualiteit. Deze week luidt rabbijn Lody van de Kamp de noodklok over de heropleving van antisemitisme in Europa. Terwijl demonstraties tegen het geweld in Gaza velen mobiliseren, ervaart hij dat het maatschappelijk klimaat voor Joodse gemeenschappen opnieuw grimmiger wordt. Van de Kamp roept op tot morele bezinning: niet alleen schuld, maar ook verantwoordelijkheid bepaalt hoe samenlevingen omgaan met oude én nieuwe vormen van haat.

Gesprekssuggesties bij het juninummer van Open Deur, over ‘Vergeven’.

Vergeven is een zoektocht naar wat je te doen staat, en naar welke ruimte er is vanbinnen.

Het eerste gebed in de oecumenisch-protestantse kerkdienst is het drempelgebed. Er wordt schuld beleden en om vergeving gevraagd. Iemand omschreef dat ooit als ‘voeten vegen’ voor de ontmoeting met het heilige.

Vergeving is iets wat je moet krijgen. Acceptatie is iets wat je jezelf kunt geven.

Het Onze Vader is in de eerste plaats een gebed tot God. Maar in de tweede plaats worden wijzelf heel direct aangesproken, zeker waar het schuld en vergeving betreft. Het Onze Vader doet een beroep op ons als groep. Het gebed heet dan ook niet voor niets het Onze Vader.

De Amerikaanse auteur Marilynne Robinson (1943) staat bekend om haar bekroonde romans, waaronder de geliefde Gilead-trilogie. Minder bekend is haar theologische werk, waarin fictie en essay naadloos in elkaar overvloeien. In haar nieuwste boek richt ze zich op het Bijbelboek Genesis. Een recensie door theoloog en geestelijk begeleider Jan Venderbos.