Een fundamentele polariteit in het menselijk religieuze bewustzijn is die tussen de beleving van participatie aan een machtige, uiteindelijke werkelijkheid, en het gevoel van afstand daartoe. Bij de vormgeving daarvan wordt in de eerste benadering de nadruk gelegd op de verschijning van het werkelijke door middel van de preverbale vormen van een sacrale ruimte en tijd, in de tweede op de verkondiging ervan door een verstorend woord van de ultieme Ander in de geschiedenis. Antipolen zijn de oosters-orthodoxe traditie, waarvan de godsdienstwetenschapper Mircea Eliade een vertegenwoordiger is, en de protestantse traditie met een theoloog als Karl Barth. De eerste legt
Het volledige Premium-artikel lezen?
Dit artikel is voor Premium-leden.
Log in en lees onbeperkt alles op Theologie.nl. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 11.500 artikelen, waaronder verdiepende vakinhoud, preekschetsen, exegeses, kindermomenten en preekvoorbeelden.
Bekijk Premium >
InloggenLid worden