Menu

Basis

Werk in uitvoering

De vrouwen bij het lege graf, Fra Angelico, 1440.
De vrouwen bij het lege graf, Fra Angelico, 1440. Beeld: commons.wikimedia.org
In het gedicht 'Paasmorgen' van Willem Barnard (1920-2010) verschijnt Christus als een glimp. Voor Barnard geen lichtkrans om het hoofd van de opgestane Christus; Hij was heel gewoon, iemand zoals wij. Schallende trompetten vinden we ook niet in dit gedicht. Wel iets anders: zaad dat de steen breekt, graan dat kiemt. Paasmorgen Met een van uw beide benenstaat gij nog in het graf.Gij neemt uw nimbus af,alweer bijna verdwenen. Hoe lang laat gij u zien?Een ogenblik, niet langer.Moeder aarde ging zwangervan u, maar heeft sindsdien niets dan een leegte over:de heugenis aan uwverschijning, een schaduwover het licht geschoven. Schaduw vertaalt

Wellicht ook interessant

Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.
Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.
Basis

Lazarus voorbij

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

Nieuwe boeken