Basis

Cavia hemel

Beeld: Rianne te Winkel Tekst: Bara van Pelt Ramon wist meteen dat er iets mis was toen hij opstond. Hij hoorde geen tjilpend gepiep, geen geritsel van houtvlokken waarmee Keesje hem iedere morgen begroette. Keesje lag op zijn zij in zijn kooi, de pootjes gestrekt naar voren. Ramon rende zijn slaapkamer uit naar zijn zus. ‘Keesje is dood! Keesje is dood!’ Ze keken samen naar het stijve beestje. De tranen sprongen Ramon in zijn ogen. ‘Hoe kan dat nou?’ bracht hij uit. ‘Ik weet het niet. Keesje was misschien oud.’ ‘Wat nu?’ snikte Ramon. ‘We moeten Keesje begraven.’ Ze riepen

Wellicht ook interessant

Een houtsnede uit 1999 van Willy van der Duyn met als titel Geen droom bakert je in windselen.

Basis

Lazarus voorbij

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

Basis

De Landkaart Rouw

Als je op bezoek gaat bij mensen die rouwen om een ingrijpend verlies kun je je onzeker en machteloos voelen. Met welke emoties of reacties kun je te maken krijgen? Hoe kun je er ‘gewoon voor ze zijn’ zonder dat het leeg of ongemakkelijk voelt? Wat doe je als iemand niet gemakkelijk praat? Op deze en meer vragen gaat dit artikel in.

None

Het einde van de hel verkozen tot beste theologische boek 2025!

Tijdens de Nacht van de Theologie werd ook bekend gemaakt dat Het einde van de hel van Reinier Sonneveld verkozen is tot beste theologische boek 2025.