In recente kruisigingstudies van de afgelopen jaren is er veel aandacht geweest voor de antieke praktijk van kruisiging. Er is ook aandacht gegeven aan antieke Joodse en christelijke percepties van kruisiging.[1] Deze kruisigingstudies besteden geen aandacht aan kruisiging bezien vanuit een genderperspectief. Er zijn wel genderstudies die kruisiging bespreken, maar daar komt het vaak niet verder dan dat kruisiging schaamtevol was, of dat het onmannelijk is.[2] Maar waarom precies? En waarom wordt er specifiek naar onmannelijkheid verwezen? Werden vrouwen dan niet gekruisigd? In dit artikel kijken we naar enkele aspecten van kruisiging die met gender te maken hebben. Eerst kijken
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden