Wanneer Jezus aan het kruis alles heeft volbracht, buigt Hij het hoofd. Niet om daarmee aan te geven dat Hij verslagen is. Maar als een teken van zijn onderwerping aan de wil van de Vader.

Als Jezus in de laatst uren die Hij doorbrengt met zijn leerlingen aan tafel zit, maakt Hij zich vooral zorgen over hen. Hij wil dat ze hun geloof niet verliezen. Ze hebben reden om moed te houden, omdat Hij de wereld al overwonnen heeft.

Tijdens de tafelgesprekken met zijn leerlingen brengt Jezus geregeld de grootheid van God ter sprake. Het lijkt erop dat Hij, bij het verheerlijken van de Vader, eerder denkt aan het kruis dan aan het lege graf.

Johannes heeft het in zijn kerstevangelie niet over het kleine en kwetsbare. Hij gebruikt grote woorden: genade en waarheid. Wellicht kunnen we daar al iets van zien in het kind in de kribbe…

Jezus zal, als het vleesgeworden Woord van God, een begin maken met de nieuwe schepping. Hij zal de mens vanuit de duisternis opnieuw tot leven wekken. De adventsperiode leent zich ervoor om het verlangen naar het nieuwe leven aan te wakkeren.

In deze preekschets voor een zondag in de herfst schrijft Jan Swager over vrouw Wijsheid uit Spreuken 8.

Jan Swager schreef een kindermoment voor Hemelvaartsdag bij Handelingen 1; Filippenzen 2:5-11.

Terwijl Jezus op weg is naar het kruis, roept een blinde man om zijn aandacht. Het daagt ons uit om te bedenken wat Jezus voor ons kan doen. Waarvoor hebben we zijn genade nodig?

Dankdag voor gewas en arbeid: een jaarlijks terugkerend moment om dankbaar terug te kijken op alles wat God ons heeft gegeven. We staan stil bij de vrucht op de gedane arbeid in het algemeen en die van agrariërs in het bijzonder. In deze preekschets geeft Jan Swager aan dat deze dag een uitgelezen kans biedt om te reflecteren op de schepping, de natuur én de betekenis van werk.