Vrouwe Wijsheid raakte in de post-reformatorische theologie in de vergetelheid. Toch was ze een prominente figuur in de wijsheidsliteratuur, waaronder het bijbelboek Spreuken. Daar wordt ze omschreven als een partner van God, een profetes, als geestkracht en als eersteling van de schepping. Met haar veelzijdige figuur reikt ze een inclusief godsbeeld aan en daarmee een godsbeeld waar volgens Kitty Bouwman momenteel veel behoefte aan is.

Hildegard van Bingen had een zeer groot netwerk blijkt uit de vierhonderd brieven die van haar zijn overgeleverd. Kitty Bouwman las Brieven. Een selectie van Hildegard van Bingen in de vertaling van Jef Ector en Jeroen de Gussem. Lees hier haar reactie.

Hoe is de rol van de vrouw in de kerken? Eind vorige eeuw begon er een vrouwvriendelijke wind door het christendom te waaien, waardoor de stem van vrouwen meer gehoord werd. In het boek Tot spreken heb je mij gehoord gaat Tanja van Leeuwen in gesprek met vrouwen over hun geloofsbeleving in de jaren tachtig en negentig. Kitty Bouwman las het boek en stelt: ‘het laat een geschiedenis van hoop en onmacht zien’.

In deze bijdrage ga ik in op twee gebeurtenissen uit het leven van Hildegard waarin er sprake is van hoop en wanhoop. Deze gebeurtenissen hebben te maken met haar roeping tot profetes. Rond haar veertigste levensjaar ontving Hildegard van God in een visioen de opdracht om zijn wegen bekend te maken in een tijd van geloofstwijfel. Deze opdracht kon zij echter niet vervullen, omdat de middeleeuwse vrouw gezien werd als ondergeschikt aan de man. En daarom kon zij met haar profetische opdracht niet in de openbaarheid treden.

Martin Luther King wist wat het betekende om bedreigd te worden. Hij streed voor de gelijkwaardigheid van zwarte burgers, ook al zette hij daarmee zijn leven op het spel. In zijn diepste angstmomenten ontdekte hij dat hij het niet alleen hoefde te doen: Gods stem bemoedigde hem, gaf hem kracht en weerbaarheid. Zo werd hij bekleed met de wapenrusting van God.

Wie denkt aan het goddelijke moederschap, denkt vaak aan zachtheid, koestering en tederheid. Toch laat Augustinus van Hippo (354-430) zien dat het goddelijke moederschap ook een confronterende, harde kant kent. In zijn bekeringservaring treedt Continentia naar voren — niet alleen als troosteres, maar ook als strenge gids die zijn oude leven doorbreekt. Wie is deze goddelijke moeder die hem tot overgave dwingt?

In een wereld die alsmaar sneller draait, klinkt het Jezusgebed als een stille tegenstem. Contemplatief gebed helpt om te vertragen, te ademen, en opnieuw af te stemmen op het heilige. In dit essay laat Kitty Bouwman zien hoe de oefeningen van Franz Jalics – geworteld in stilte, aandacht en overgave – ons openen voor Gods nabije aanwezigheid. Een zachte kracht in een jachtige tijd.

Recensie van De weg naar binnen. De Spiritualiteit van Dag Hammerskjöld. Door hun persoonlijke zoektocht laten Beatrijs Corveleyn en Kees G. Zwart de teksten van Hammerskjöld dichterbij komen. De vertaling door Lars Frendel versterkt dit nog eens.

Recensie van Zo verborgen is God niet. Mystiek en maatschappij bij Titus Brandsma. Peter Nissen maakte een inspirerende keuze uit Brandma’s teksten.