Generatieverschillen zijn mediavoer – met alle stereotypen die daarbij horen. Boomers zouden de wereld niet meer kunnen bijbenen en op hun geld zitten. Gen Z is óf verwend óf juist goed in grenzen aangeven. En daartussen zitten de millennials, geboren tussen 1980 en 1995. Hun kenmerk?

Toen ik net twee jaar werkervaring had, werd ik – tot mijn verbazing – aangenomen als teamleider bij een maatschappelijk projectbureau. De thema’s en het contact met opdrachtgevers vond ik leuk, maar het leidinggevende gedeelte knap lastig. Met name het feedback geven. Wie was ik als 26-jarige om anderen te vertellen wat ze beter moesten doen? Wat als ze zich gekwetst zouden voelen? Toen ik dit een keer besprak met mijn eigen leidinggevende gaf hij me een tip: ‘Zacht op de persoon, hard op de inhoud.’ Een waar feedback-credo. Een simpel, maar vernuftig uitgangspunt. Het stelt de ander centraal. Het leert je diegene allereerst te zien als mens. Maar voel je je daardoor veel vrijer om scherp feedback te geven op de inhoud, op wat die ander beter kan doen?  Dat staat immers los van de waarde van die persoon.

Ongelofelijk maar waar: het is alweer december. Ook dit jaar zijn er weer tientallen boeken verslonden door alle taalliefhebbers van Nederland. Wij zijn benieuwd wélke boeken, en dan natuurlijk specifiek op het vlak van theologie, religie en zingeving. Van klassiekers tot net verschenen, en alles ertussenin. We vroegen daarom naar de eindejaarslijstjes van onze vertrouwde columnisten en auteurs. Welke drie boeken wisten hen dit jaar het meest te raken? Deze week het lijstje van Matthijs den Otter.

Nederlanders behoren tot de volken die wereldwijd het minst in contact zijn met de natuur, bleek recent uit onderzoek waar The Guardian over schreef. We zijn daarbij in vertrouwd gezelschap: van de top 10 landen die het laagst scoorden, waren er 8 Westers met een christelijke signatuur. En dat terwijl in het onderzoek juist blijkt dat de mate van religiositeit en spiritualiteit de sterkste voorspeller is van verbondenheid met de natuur. Hoe zit dat?

Bestaat er nog zoiets als ‘waarheid’ in onze maatschappij? Of is er sprake van een post truth-tijdperk, zoals vaak wordt verondersteld? Theoloog Matthijs den Otter las De waarheidscrisis van filosoof Martine Prange. Hij worstelde zich door de alarmerende thematiek van het boek en vraagt zich af: hoe kunnen we de waarheid nog herkennen?

Wetenschap, statistiek en cijfers domineren ons mens- en wereldbeeld. Wat heeft ‘geloof’ daar nog in te zoeken? En wat bedoelen we eigenlijk als we zeggen ‘ik geloof’? Waar geloof ik in? Hoe ziet geloof er voor mij uit? In deze serie vragen we jonge mensen naar hun blik op de vraag: waarom nu nog geloven? Lees hieronder de bijdrage van theoloog Matthijs den Otter.

Het is koud en winderig op één van de meest afgelegen plekken van Nederland. Over het strand van Schiermonnikoog lopen vier monniken. Hun pijen wapperen en ze leunen voorover om niet gezandstraald te worden. De documentairemaakster die hen volgt, vroeg ze zojuist of het monnikenleven nog enig nut heeft in de maatschappij.

In Korte Metten beschouwen onze schrijvers de actualiteit. Deze week laat Matthijs den Otter laat zien hoe juist op het diepste punt de hemel ineens heel dichtbij kan zijn.

In de columnreeks Korte Metten werpen onze auteurs een scherp licht op de actualiteit. Deze week blikt Matthijs den Otter terug op het moment waarop zijn geloof begon te schuiven. Wat begon als een zoektocht naar gelijk, werd een pad van twijfel en groei. Twintig jaar later herkent hij diezelfde kramp in christelijke reacties op Gaza. Een hellend vlak? Een instortend kaartenhuis? Misschien is dat precies wat nodig is.