Toen ik nog in Sinterklaas geloofde was ik, (we schrijven begin jaren zeventig), niet erg met hem bezig. Geen bedplassen of anderszins grote ontroering in elk geval. Ik nam aan dat hij gegronde redenen had om mij op 5 december wat cadeautjes te geven en ik stelde vast dat hij het niet kon laten er wat belerende versjes bij te doen over mijn doen en laten. Zijn uiterlijk, parafernalia en achtergrond lieten mij koud. Ik geloof dat de naam Myra mij pas iets ging zeggen nadat ik Kruistocht in spijkerbroek gelezen had, tien jaar later. Op mijn zevende begreep ik
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden