Bijbelse monoloog: Tomas

AI zo lang als er mensen bestaan, gaan ze ook dood. Het zou dus moeten wennen, maar dat is niet zo. En daar zijn wel wat redenen voor: onze herinnering reikt niet tot de eerste mens; voor eenieder is er altijd een eerste betreurde dode in zijn of haar leven. Daarbij is de dood geen optelsom van steeds en altijd hetzelfde. Sterft er iemand, dan nemen we afscheid van een persoon zoals er nooit eerder een geweest is, en ook nooit meer een zal zijn. Vervelend is ook dat de dood zo veel gezichten heeft. Mensen kunnen vreselijk sterven, maar ook heel mooi. Veel te jong, en ja, soms ook te laat. In verzet, maar ook in overgave. Overvallen, maar ook voorbereid. Zinloos, maar ook zinvol.

Bijbelverhalen raken ons vaak het meest via gewone mensen: een boer met eeltige handen, een belerende wetsleraar of een vrouw die mopperend vijgen verkoopt. Maar hun tweeduizend jaar oude wereld en gewoonten en gebruiken staan vaak mijlenver van ons leven af. Dit kan ervoor zorgen dat we de verhalen niet goed interpreteren. Raymond Hausoul schreef het boek Zo leefde Jezus, een boek dat je helpt de bijbelverhalen over Jezus beter te begrijpen. Het dompelt je onder in de wereld waarin Jezus leefde. Tom gaat met Raymond in gesprek over de tijd waarin Jezus leefde.

Het boek begint met een inleiding waarin de schrijver vertelt over een indrukwekkende Paaswake. Daarna beschrijft hij het eerste Paasfeest. Vervolgens wordt Pasen belicht vanuit de periode van het kerkelijk jaar. Pasen is een nieuwsfeit, een aankondiging van een gebeurtenis, een kort, schokkend verhaal. Alle apostelen schrijven er over. Een ieder brengt zijn eigen accenten daarin aan.