Het gaat niet om heilige plaatsen, al lijkt de lezing van Micha daarheen te verwijzen. Het gaat om ‘God te dienen (…) met eerbied en ontzag’, zoals Hebreeën 12:28 zegt. In de Johanneslezing wordt het beeld gebruikt van een bron en levend water. Het thema ‘waarheid’, ‘waarachtigheid’ (4:18.23.24) is daarbij belangrijk. De waarheid draait niet om een (heilige) plaats, maar om wíe je aanbidt. Driemaal noemt Jezus de Vader (4:21.23), die alles te maken heeft met de Geest (4:23.24, ook driemaal). Hierin openbaart Jezus zich als de gezalfde.

Bij Jesaja 52,1-6, Psalm 85 en Marcus 6,6b-13 In de Jesajatekst van vandaag is duidelijk iemand aan het woord die het einde van de ballingschap meemaakt. Jeruzalem wordt hersteld. De […]

Bij Matteüs 20,1-16 en 1 Korintiërs 9,24-27 Nieuwe voetbalschoenen In de etalage van de sportwinkel staan nieuwe voetbalschoenen. Je weet niet wat je ziet. Aan de zijkant van de schoen […]

Bij Jesaja 65,17-25, Psalmen 126, 1 Tessalonicenzen 5,12-24 en Johannes 3,22-30 De derde zondag van de Adventstijd staat in het teken van Johannes de Doper, die, ook in het evangelie […]

Bij Johannes 14,8-17 Verhaal Filippus, de vriend van Jezus, komt uit een heel voorname familie. Hij komt uit de familie van koning Alexander de Grote. Lang geleden leefde deze koning […]

Bij Exodus 34,4-9 en Matteüs 28,16-20 Exodus is geen reisverslag van een woestijntocht, maar een onderwijzend verhaal. Het ex-slavenvolk wordt in de woestijn omgevormd tot het volk van JHWH. Zij […]

Bij de Rode Zee heerst uitbundigheid en dankbaarheid voor de redding. De onderdrukker is voorgoed verleden tijd. Het volk gelooft in God (Exodus 14:31). Maar als zij de woestijn in gaan, volgt heel gauw scepticisme, ongemakkelijkheid en zelfs rebellie. De mensen keren terug naar hun oorspronkelijke modus van vrees en waakzaamheid die hun slaafse leven in Egypte beheerste en die alle geloof en hoop overweldigt. Zij geloven alleen wat zij zien.

Het is etenstijd, broodtijd. Het Marcusevangelie verhaalt er drie zondagen over. Maar hoe eet je een beetje netjes, zoals we gewend zijn? Want als je de traditie al niet in ere houdt bij het eten, dan zul je al die andere goede gewoontes ook wel niet onderhouden. Tussen traditie en vernieuwing, tussen eerbied voor wat ons is aangereikt en betekenisloze vormvastheid, tussen buitenkant en Binnenkant, daarover gaat het Vandaag. Wie is rein van hart?

Bij Ezechiël 17,22-24 Een takje dat geplant wordt en uitgroeit tot een boom, door JHWH, die hoge bomen vernedert en deze lage boom verhoogt – dat past goed op zondag […]