Het is denk ik mijn nummer één valkuil: ik ben zó vaak nét te druk. En daar vind ik wat van. In het boek ‘Moby Dick,’ van Herman Melville, is één van de meest dramatische scenes de confrontatie tussen kapitein Achab en zijn schip met de grote, witte walvis, Moby Dick. Het is een clash der titanen, een botsing tussen de machten van goed en kwaad. Het is een strijd op leven en dood tussen het demonische zeemonster in de ziedende zee en de woedende kapitein Achab die wraak op hem wil nemen.

Jonathan Sacks is een begrip. De boeken van deze enkele jaren geleden overleden Opperrabbijn van het Verenigd Koninkrijk zijn ook in Nederland razend populair. En dat boeit Lody van de Kamp. Waarom zou een christelijk gelovige voor het beantwoorden van levensvragen te rade gaan bij de rabbijn en niet bij de dominee of de pastoor?

Nooit wordt er zoveel gemopperd als met kerst. In de aanloop met het koude, soms natte weer, maar ook met de jaarlijks oplaaiende zwartepietendiscussie; en rond kerst natuurlijk door onmogelijke verwachtingen bij het kerstdiner en volle meubelboulevards. Maar dan wordt het licht der mensen geboren…

Gisteravond is Soekkot (het Loofhuttenfeest) begonnen. Op dat feest werd Jezus geboren, op Soekkot gaf Hij een heel actuele boodschap, en het boek Openbaring is vol van Soekkot. Met Soekkot vieren we een beetje Kerst, Pasen en Pinksteren ineen.

Paus Leo XIV bezocht dit najaar Lourdes, Metz en Parijs. Waar zijn voorganger Europa nog omschreef als ‘vermoeid en verschanst’ en een officieel staatsbezoek aan Frankrijk oversloeg, werd nu zichtbaar hoe populair de katholieke leider daar is. In Stade de France kwamen 80.000 jongeren voor de paus en bij de gezamenlijke mis nog eens 800.000 bezoekers. Waar komen al deze mensen vandaan? Is er sprake van een katholieke opleving in Frankrijk? Of moeten we voorzichtig zijn met al te snelle conclusies? Socioloog Simon Bénit geeft opheldering.

Eindelijk! Een opluchting voor velen: conversietherapie is nu toch echt bij wet verboden. De wet is aangenomen met een duidelijke meerderheid en dat betekent dat wat in de volksmond ook wel ‘homogenezing’ wordt genoemd nu strafbaar is. Iemand mag niet onder dwang trachten iemands seksuele voorkeur of genderidentiteit te veranderen. Dat ik gevraagd ben af en toe een bijdrage te leveren aan de rubriek ‘Opinie’ en dat ik met zo’n positieve boodschap mag beginnen, is wel uniek.

De eerste zin van een boek is belangrijk. Een goede eerste zin eist de aandacht op en maakt nieuwsgierig naar wat volgt. Sommige eerste zinnen zijn beroemd geworden, zijn zelfs deel gaan uitmaken van ons collectief geheugen. Zo weet u zeker wie deze bekende openingszin schreef: “Ik ben makelaar in koffie en woon op de Lauriergracht no. 37.”

We maken in Nederland een revival van het wonder mee. Rond de heiligverklaring van Titus Brandsma is dat woord ineens terug op de publieke agenda. De een ziet erin het bewijs van zijn of haar geloof, de ander een overblijfsel van kerkelijke procedures die uit de tijd zijn omdat we steeds meer rationeel kunnen verklaren. Beide reacties doen afbreuk aan de eigen logica van het wonder en daarmee ook aan wat wij als heilige boost in ons leven kunnen ervaren.

De muzikale setting van het Zonnelied door Sofia Gubaidulina geeft aan dat lied een aparte dimensie en luisteren naar haar muziek is een fascinerende geestelijke oefening die om geduld vraagt.