Jona en Jona, dat zijn er al twee, de profeet en ‘zijn’ boekje. We onderscheiden hier nog een derde Jona om recht te doen aan de drie belangrijkste perspectieven op het boekje Jona. De historische Jona, de literaire Jona en de Jona van de traditie.
In een historisch overzicht vanaf de evangeliën tot in de derde eeuw, en tot in de catacomben van Rome, zien we hoe de vroege kerk Jona interpreteert en uiteindelijk kerstent.
Het begint als een gewoon profetenverhaal wanneer het woord van Jhwh tot Jona komt. Toch wordt Jona zelf nergens in dit verhaal een godsman of profeet genoemd. Jona is meer de karikatuur van een profeet. De eigenlijke profeet is de verteller van dit verhaal. Je zou het Jona-verhaal een literaire profetie kunnen noemen.
Veel mensen, vooral jonge mensen, zijn tegenwoordig kritisch op wat ze eten. Ze eten bijvoorbeeld geen vlees of zijn er spaarzaam mee vanwege de manier waarop dieren behandeld worden. Eenzelfde […]
De schrijver van de brief van Judas verwijst naar het Boek der Wachters (1 Henoch 6-16). Hierdoor hadden sommige kerkvaders moeite het geschrift op te nemen in de canon van […]
Het Judit-verhaal met zijn heftige dramatische contrasten tussen geloof en geweld, dorst en dronkenschap, wanhoop en godsvertrouwen, kuisheid en lust, biedt aantrekkelijke stof voor librettoschrijvers en componisten.
Het schilderij ‘Judith en de appel’ heeft helemaal niks met de Bijbelse Judit te maken. En nu zou u als lezer al kunnen denken: ‘Hallo! Had dat schilderij dan niet genoemd!’
Wanneer je de Österreichische Galerie Belvedere in Wenen binnen stapt, kom je haar tegen: Judit met het hoofd van Holofernes in haar hand, geschilderd door Gustav Klimt. Ook in andere kunstvormen keert ze op tijd en stond terug als thema en bron van inspiratie. De vrome doch verleidelijke weduwe die de generaal van de overheersers onthoofdt om haar volk te redden, is niet weg te bannen uit ons cultureel erfgoed.
Al in de vijftiende eeuw werden uitgaven van bijbelverhalen versierd met allerlei illustraties, die vaak tot doel hadden deze verhalen te verduidelijken. Vanaf het eerste kwart van de zestiende eeuw werden geografische kaarten toegevoegd, in vroege bijbeluitgaven in een willekeurig aantal, variërend van één tot vijf.
