Johan Lotterman schreef deze preekschets over 1 Petrus 4; daarbij legt hij inhoudelijk op grond van exegese goede verbinding tussen het lijden van Christus en dat van zijn volgers, waardoor zij bij hun zuivere oorsprong komen. Dat zij hiermee vreemdeling zijn, verbazing, vervreemding ervaren in deze wereld, maatschappij, is een gevolg dat hen niet moet afschrikken, maar aanmoedigen!

Pinksteren sluit Pasen af. Pasen is tot voltooiing gekomen. De Geest van Jezus Christus raakt mensen aan. Ze worden uitgenodigd om Jezus te volgen en gehoorzaam te zijn aan de zending die Jezus hen meegaf in Matteüs 28:19-20. Dit feest van de Geest is het begin van de christelijke gemeenschap. De Geest van toen is de Geest van vandaag.

Gods berouw omsluit de kern van deze geschiedenis: de confrontatie tussen Samuël en Saul. Saul was God ongehoorzaam: dat is de motivatie van zijn berouw. Dit berouw veroorzaakt bij Samuël een heftige reactie: toorn. Onduidelijk is op wie zich die toorn richt: God of Saul. Samuël brengt de nacht in gebed door. De volgende dag ontmoeten ze elkaar in Gilgal. In het gesprek dat beiden voeren, confronteert Samuël Saul met het feit dat hij niet geluisterd heeft naar het Woord van God.

In de zomer bloeit alles uitbundig, maar… in tijden van hongersnood of economische schaarste is de zomer niet zo zonnig. Er kan angst spelen om door schulden in slavernij of schuldsanering terecht te komen. Als hoopvol tegenverhaal over Gods macht op basis van de Thora en wat God recht vindt, dit verhaal van Elisa die op het protestgeschreeuw van een vrouw ingeschakeld wordt, maar ze moet ook zelf aan het werk!

Johan Lotterman schrijft deze preekschets voor een dienst met het bevestigen van ambtsdragers. Ook voor een startzondag is de preekschets geschikt vanwege de thematiek dat we allemaal de gezindheid van Christus kunnen uitstralen.

De zomertijd kent een ander ritme, waarin de aandacht en energie van hoorders meer gericht is op het buitenleven. Rein Bos schreef voor deze rustige tijd een preekschets over vriendschap.

Deze preekschets gaat over leiderschap, strijd en overwinning. David is de gezalfde koning die de Thora navolgt.

De tijd na Kerst nodigt uit tot doorgaande bezinning en verwondering vanwege Gods verschijning (epifanie) op aarde. Nog wel in menselijk vlees en bloed. De schriftlezing spreekt over de verwondering van de inwoners van Lystra, dat de goden tot hen zijn neergedaald. Op deze zondag mogen we gestimuleerd worden om te zien waar en hoe God werkelijk mens is geworden. En geroepen worden om te beseffen hoe lastig het eigenlijk is om dit evangelie te communiceren, gezien allerlei voorgegeven kaders bij de hoorders. Een punt waarbij we op het feest van de menswording – Kerst − niet snel stilstaan.

Het is wellicht minder gebruikelijk om op de zondagen na Kerst te preken uit Handelingen. Maar met Kerst staan we ook stil bij de start van de beweging die het Evangelie de wereld inbrengt. Denk aan de herders die ‘overal het woord bekendmaakten dat hun over dit Kind verteld was.’ (Lucas 2:17, HSV) Daar waar dit evangelie gehoor vindt, ontstaan ook gemeenschappen. En die gemeenschappen hebben aanhoudend zorg nodig. Anders dreigt met het verdwijnen van het kerstgevoel ook de binding aan dat evangelie verloren te gaan, door allerlei invloeden.