Eerst stilstaan bij jezelf Wie namens de geloofsgemeenschap mensen bezoekt, zal ook af en toe stervenden en hun naasten bijstaan. Terwijl sterven enerzijds een normaal gebeuren is, net als een […]
Door de voortschrijdende technische mogelijkheden komen zwangere vrouwen (en hun eventuele partner) voor steeds moeilijker keuzes te staan. Zo kunnen door testen tijdens de zwangerschap met steeds grotere zekerheid afwijkingen […]
Een overzicht van handreikingen voor pastoraat in verschillende situaties en aan verschillende groepen. De meeste van deze handreikingen zijn gemaakt in opdracht van en uitgegeven door de Protestantse Kerk in […]
Na de dienst waarin ik werd bevestigd als jongerenpastor kwam er een jongere naar mij toe. Ze was bij ons kind aan huis. Maar, zo verzekerde ze me, nu ik […]
Kunstmatige intelligentie verandert ons leven ingrijpend. Het is onderdeel van een alles overkoepelende ‘Machine’ waarin technologie, kapitalisme en culturele ontworteling een giftige mix vormen. Ons mens-zijn staat op het spel. Dat stelt Paul Kingsnorth zonder reserves in zijn boek Tegen de Machine. Op latere leeftijd bekeerde Paul Kingsnorth zich tot het christelijk geloof en sloot zich aan bij de orthodoxe kerk. Maartje Amelink legde hem enkele vragen voor over geloof, AI en het ultieme doel van big tech.
Artificial intelligence is fundamentally changing our lives. It is part of an all-encompassing ‘Machine’ in which technology, capitalism, and cultural uprooting form a toxic mix. Our humanity is at stake. This is what Paul Kingsnorth argues in his book Against the Machine. Later in life, Paul Kingsnorth converted to Christianity and joined the Orthodox Church. Maartje Amelink put a few questions to him about faith, AI, and the ultimate goal of Big Tech.
In de zevende blog van deze serie bespreekt Paulien Vervoorn hoe je een preek pakkend en netjes kunt afronden.
Van alle bijbelse figuren die Paulus in zijn brieven noemt – Adam, Eva, Sarah, Hagar, Mozes, David – krijgt Abraham duidelijk de meeste aandacht. Naast een aantal korte verwijzingen (Romeinen 9,7 en 11,1; 2 Korintiërs 11,22) gaat Paulus in twee langere stukken (Romeinen 4 en Galaten 3) in op de betekenis die Abraham heeft.
Paulus had een nogal emotionele relatie met de gemeente van Korinte. Deze groep volgelingen van Jezus zag in hem de messias en was er met Paulus van overtuigd dat de komst van de messias een nieuwe tijd had ingeluid. Het was volgens hen het begin van het einde en anders dan nu was dat voor deze mensen geen negatieve boodschap. Sterker nog: door de komst van de messias zou God nu definitief de dingen op aarde naar zijn hand zetten. De volgelingen van Jezus in Korinte, bijeengebracht door Paulus aan het begin van de jaren 50 van de eerste eeuw, moeten een charismatische gemeenschap gevormd hebben. De Geest leefde onder hen en in hen, daar waren zij van overtuigd. De vrijheid van de goede boodschap, het evangelie van de komst van de messias, bevrijdde hen tot een leven in blijdschap. Niets leek te gek, alles kon.
