Op deze eerste Adventszondag staat de prediking van Johannes de Doper centraal. Evenals de oudtestamentische profeten spaart hij zijn hoorders niet: omdat ze zich erop beroemen Abraham tot vader te hebben, maar er niet naar leven, noemt hij hen ‘adderengebroed’. Bert Aalbers gaat in deze preekschets voor Advent uitgebreid in op de woorden van Johannes.

Na de doop in de Jordaan wordt Jezus door de Geest naar de woestijn geleid. De oude kerk heeft gezegd: de verzoeking in de woestijn is het begin van de lijdensweg van Jezus.

Deze schets past bij Epifanie én de lijdenstijd. Epifanie: de verschijning van de Heer; er wordt vooral gedacht aan hoe de Heer op aarde wandelde in leven en (wonder)teken, in woord en wandel: zijn leven als getuigenis over wie God is, God zelf die mens werd. Om te lijden voor ons. In de Lutherse Dienstboeken zijn we dan al in de 70 dagen voor Pasen. Deze zondagen worden doorkleurd met het paars van de lijdenstijd. 

De viering van Goede Vrijdag is de tweede van het Paastriduüm en gaat verder, waar we donderdag zijn gebleven. Traditioneel wordt er niet ‘gepreekt’ op Goede Vrijdag, maar leest men het lijdens-evangelie óf mediteert aan de hand van de kruiswegstaties óf de zeven kruiswoorden. 

Veel gelijkenissen vertellen over Gods koninkrijk en ze eindigen met een verrassende wending die de hoorder, lezer, ons aan het denken wil zetten, tot een keuze wil uitnodigen of tot actie maant.

Wat is eerlijk en wat gelijke behandeling als het om werk en beloning gaat? In het aardse rijk, deze werkelijkheid, gaat het er vaak anders aan toe dan in Gods rijk, die werkelijkheid die zo vaak haaks op de onze staat. We krijgen weer een staaltje van Jezus’ omdenken voor de kiezen met deze gelijkenis van de werkers in de wijngaard.

Al het licht valt bij Matteüs op Jezus’ intocht in Jeruzalem als door Israël toen beleefde vervulling van Messias-profetieën bij Zacharia en Jesaja. ‘Hosanna’: een hulpkreet of gebed, die een juichkreet voor de Vredevorst wordt onderweg.

Witte donderdag is de eerste van het zogeheten Paas-triduüm, de drie vieringen voorafgaand aan de Paasmorgen. Deze vieringen zijn eigenlijk één. Pas aan het eind van de Stille Zaterdag viering spreken wij na de verkondiging van de opstanding, de zegen uit.

‘Fact checking’ is iets, dat sinds corona nog belangrijker dan ervoor is: niet alleen voor journalisten maar voor ieder, die zich afvraagt, wat waar is van een coronavirus dat ontsnapt is uit een Chinees lab of QAnon, een complottheorie die bij de bestorming van het Capitool zo’n rol speelde of wat waar is van een reptielen-elite achter de schermen van het wereldgebeuren … Ook rond Jezus’ opstanding is ‘fact checking’ belangrijk. Kruip met deze preekschets door het gebeuren rond de dood en (vermeende?) opstanding van Jezus …’