Welke predikant moet met Kerstmis niet de neiging onderdrukken om de jaarlijkse kerkgangers te wijzen op het verzaken van hun christenplicht van elke zondag, ja, van elke dag? En welke predikant heeft niet ook de beschamende ervaring dat er buiten de kerk soms betere christenen rondlopen dan daarbinnen? Paulus’ woorden aan Titus lijken goed toepasbaar op de brave burgerlijke viering van Kerstmis: we moeten ons onderwerpen aan overheid en gezag, niemand belasteren, vriendelijk zijn, zachtmoedig omgaan met alle mensen en nog zo wat (3:1-2). Slaafse burgerlijke gehoorzaamheid of toch iets anders?

Bij Rechters 12,1-6, 2 Korintiërs 4,13-18 en Marcus 3,20-35 Er zitten nogal wat pijnlijke kanten aan het evangelie van deze zondag. Er is pijn, onbegrip, bezorgdheid en schaamte over het […]

Bij Exodus 15,27-16,7, Filippenzen 2,5-11 en Johannes 12,12-24 Intocht van Christus Hoe vaak in het jaar horen lutheranen het verhaal van de intocht in de stad Jeruzalem? Twee keer! Op […]

Het Lucasevangelie wil de betrouwbaarheid van de christelijke boodschap bepleiten. Het relaas over Jezus is dan ook niet neutraal, maar nodigt de lezers uit om te zien hoe datgene wat in en rond Jezus gebeurd is, samenhangt met hun liefde voor God. Deze insteek maakt dat Lucas voortdurend diverse aspecten van dit verhaal aanbrengt, heropneemt, opnieuw verdiept. De passage van Jezus’ eerste optreden in zijn vaderstad Nazaret is dan ook literair nauw verbonden met de omliggende perikopen en is in die samenhang te lezen.

Moet bij sluiting van het kerkgebouw ook de plek van gebed en stilte verdwijnen? De kerk in een dorp of (stads)wijk is immers niet alleen voor de geloofsgemeenschap van betekenis. Is ‘een netwerk van kapellen’ mogelijk…?

Een jonge gemeente waarvan 90% jonger is dan 40 jaar… hoe bestaat het? Wat zijn daar de ontdekkingen waar ook anderen wat aan zouden kunnen hebben?

Hoe reageert de kerk op de crisis van leegloop en krimp? Andrew Root, praktisch theoloog in Amerika, beantwoordt die vraag in een inspirerend boek. Dit artikel geeft er een indruk van.

‘Ik zal hem laten zien hoeveel hij moet lijden ter wille van mijn naam.’ Dit waren de woorden die een zekere Ananias ooit in een visioen had vernomen, toen hem werd opgedragen naar Saulus te gaan. Deze was, verblind door hemels licht, vlak voor Damascus op de grond gevallen en verbleef nu in de stad. Saulus, aldus de stem, zou Jezus’ naam brengen ‘voor volken, hun koningen en de Israëlieten’ (Hand. 9,12-16).

‘Kom, ik ga eens naar de hemel’, zei de oude man. ‘Vergeet je ladder niet’, zei zijn vrouw. Hij zette zijn ladder tegen een boom en begon te klimmen. Het […]