Een verhaal over een paar verzen uit het scheppingslied van Genesis 1, onder het teken van de regenboog, kleurige verbinding tussen hemel en aarde, God en mensen. Blauw is de […]

Bij Ezechiël 37,1-14, Liedboek 118:5.6.9 en Marcus 16,1-8 Een dal Pasen begint in alle evangeliën met een leeg graf. Vanuit dat graf komt de aankondiging van een nieuw begin. Op […]

Je kinderen als baby’s laten dopen is niet meer vanzelfsprekend. Als peuter of kleuter lijkt het vaker te gebeuren dan vroeger. Hoe leg je dat die kinderen uit en neem […]

Bij Efeziërs 4,(1)7-16 In Matteüs 13,52 vergelijkt Jezus een schriftgeleerde die een leerling van het Koninkrijk is geworden, met een huisvader die uit zijn voorraadkamer nieuwe en oude dingen tevoorschijn […]

Waar onze samenleving is doordrenkt van secularisatie, de kerken kampen met teruglopende ledenaantallen, bloeit ook een brede belangstelling voor nieuwe, moderne vormen van spiritualiteit op. Waar zien we dat? Wat betekent dat? Wat doet het met onze eigen christelijke traditie?

Wat met Pasen gezaaid is, wordt met Pinksteren geoogst. Pinksteren is in het jodendom immers een oogstfeest: het Wekenfeest. Na het ‘opstaan’ (Hebr.: qum, Ruth 1,6) van Naomi in Moab, gloort er nieuwe hoop in Betlehem (Ruth 2). Daar is de gersteoogst net begonnen (1,22). Op de achtergrond spelen beloften uit de Tora. Vijfmaal klinkt de naam van de Eeuwige (Hebr.: jhwh, 2,4.4.12.12.20). Driemaal klinken de woorden ‘gunst, genade’ (Hebr.: chen, 2,2.10.13) en ‘aankleven’ (Hebr.: dabaq, 2,8.21.23).

Als gemeenten krimpen, komt er een moment dat er wat moet gebeuren. Tal van mogelijkheden dienen zich – gelukkig – nog aan, onder de veelkleurige paraplu van ‘samenwerking ’. In dit artikel komen verschillende vormen van samenwerking voorbij.

In de afgelopen tijd was het me al een paar keer opgevallen dat Harry de Jong (80 jaar) met een onbekende vrouw naar de kerk kwam. ‘Zou het familie zijn?’, […]

Alsof de jeugd het anders wil dan de ouders… Leidinggeven in gemeenten van nieuwe vormen gaat anders dan in ‘oude’ gemeenten. Of lijkt dat meer zo dan het in werkelijkheid is? Zijn het vooral de benamingen?