In de eerste van vier kortere bijdragen over ‘manieren van bijbellezen’ wordt Lectio Divina uitgelegd. Waar komt deze methode vandaan? Hoe gaat het? Wat brengt het je?

Mevrouw de Boer, Anja (80 jaar), is afgelopen najaar verhuisd naar een verpleeghuis. Ze heeft de ziekte van Alzheimer. Anja en haar man Tom wisten dat al een tijd. Toch spraken ze er weinig over. In het begin van haar ziekte ging het nog aardig goed met Anja. Als ik bij hen op bezoek was, merkte ik wel dat Anja sommige dingen twee of drie keer vertelde. Maar verder leek er niets aan de hand. Vorig jaar ging de gezondheid van Anja opeens snel achteruit.

Column ‘Het geluid bij dat concert was zo goed, niet normaal meer.’ Waarderende frases met deze strekking duiden aan dat we af en toe wel eens wat anders willen dan […]

In Lucas 18 vertelt Jezus de parabel van de onrechtvaardige rechter, zeggen wij. Beter kun je spreken van de parabel van de vasthoudende weduwe. Om recht tegen onrecht roept zij. Om de toekomst van God. Je zou haar stem kunnen horen in de woorden van Psalm 4, in de vrije bewerking van Huub Oosterhuis: ‘Hoor mij, wees niet doodse stilte. Geef mij antwoord als ik roep… Niet om ’t een of ander roep ik. Om een nieuwe aarde schreeuw ik. Hoor mij. Wees niet doodse stilte.’

Bij Matteüs 2,1-12 / Matteüs 2:1-12 Peter en Mark zijn op weg naar het feestje van Johan. Johan wil later piloot worden, dus hebben ze een legostraaljager voor hem gekocht. […]

Wij mensen kunnen van Hem zeggen dat Hij een God is die zich verborgen houdt (Jes. 45,15), maar van Zichzelf zegt Hij: ‘Niet in het verborgene heb Ik gesproken’ (Jes. 45,19). Wij kunnen vertwijfeld uitroepen: ‘Wáár is God nu…?’, maar Zélf herinnert Hij ons altijd weer aan zijn naam: ‘JHWH – Ik ben er’ (Jes. 45,19b). Het is de liefde waarover Jezus onomwonden spreekt die het zicht op God openhoudt, waardoor er geen sprake kan zijn van enige verborgenheid. Maar evenzeer het zicht op de mens, waardoor we elkaar kunnen liefhebben…

Ja of nee? Ja of ‘Nee, ouderling wil ik niet worden. Ik houd niet van vergaderen, “beleid” vind ik een moeilijk begrip. Goed contact tussen mensen vind ik belangrijk, maar ouderling, nee.’ Het gaf me een opgelucht gevoel. Ik had bedankt en er geen spijt van…

Jezus zei: ‘Kom zoals je bent, maar blijf niet zoals je was’. Jezus was open en toch radicaal. In wat Hij zei en deed, gingen liefde en waarheid samen.

Deze zondag wordt ‘wezenzondag’ genoemd. Wie ‘wees’ wordt genoemd, mist iets om haar heen: een mens die je vanaf het allereerste begin kent, een ouder die zorg draagt. Het woord ‘wezen’ komt inderdaad in de lezingen van vandaag voor (Joh. 14,18). Maar de nadruk ligt veel meer op wat er wél is, dan op wat er mist.